Westerman en de krant
Mooi stukje van Frank Westerman in NRC vandaag. Hij pleit voor ‘meer stukken die geschreven zijn vanuit een ongebruikelijke, betwistbare invalshoek’. Hij vraagt ‘meer subjectiviteit op het trage, geduldige papier’.
De gedachte bekoort mij. Maar is gevaarlijk. Waar eindigt de ongebruikelijke invalshoek en waar begint het door elkaar haspelen van feiten en commentaren?
Want keer op keer zie ik net dat het trage en geduldige papier wel degelijk de plek is waar de feiten juist en genuanceerd gebracht worden. Ik denk net dat het trage en geduldige papier de plek bij uitstek is voor de objectiviteit. En dat het internet de plek is voor de subjectiviteit, de snelle mening en de ongebruikelijke invalshoek.
Westerman bekoort me dus. Maar ik blijf ook verleid worden door de ‘old school’. Laat ons beginnen, ook in de kranten, met de juiste feiten. Want of het nu over Japan of over Libië gaat, over het CDA of over het Stedelijk, ik zie heel veel subjectieve meningen heen en weer vliegen die niet gebaseerd zijn op feiten.
