Best bijzonder – het nieuws van de afgelopen week werd gedomineerd door twee toespraken. Obama tijdens zijn inauguratie. Cameron over Europa. Politieke speeches zit je doorgaans uit – murw van de vage voornemens, de positieve algemeenheden („Nederland is een

Nog niet zo lang geleden wilde niemand er dood gevonden worden: wie tijdens de paarse jaren iets heel ergs over Nederland wilde zeggen, riep dat Nederland net zo braaf als Denemarken dreigde te worden. Als je echt beledigend wilde

Zelf heb ik op Oudejaarsavond gelachen om de grap van Theo Maassen over de persoonsbeveiliging van Geert Wilders – niet omdat ik ’m zo leuk vond, maar omdat hij zo gedateerd aandeed. De grap was een oude grap, Maassen

Steeds vaker is het nieuws eh, nieuws. Bij veel koffieautomaten ging het de afgelopen dagen niet over de beuk die Rafael van der Vaart zijn Sylvie had verkocht, maar over de buitensporige aandacht die ook serieuze media eraan gaven

Werd de paus verkeerd begrepen? Meteen nadat oproer was uitgebroken over de kerstgedachte van Benedictus XVI (homo’s vernietigen essentie van de mens) klonken tegenstemmen: de paus had het woord homo niet uitgesproken, nergens in zijn theologisch-filosofische overpeinzing was de

Schrik niet, dit wordt een kerstgedachte.Denkend aan Nederland stel ik me een groot gezelschap in een restaurant voor. We zitten aan een lange tafel, er wordt goed gegeten, de sfeer is aangenaam – en als je aan iedere gast

Vorig jaar had ik het geluk een persoonlijke held te ontmoeten: Mr. Frank Visser, alias de Rijdende Rechter. Bij die gelegenheid zei Mr. Frank iets waar ik vaak aan moet denken. Collega’s van hem deden – vooral tijdens de

Wie heeft het echt gedaan? Terwijl Nederland collectieve verbijstering probeert uit te stralen over het doodschoppen van de grensrechter van de Buitenboys – rouwbanden, stille tocht, oproep tot respect, alle wedstrijden afgelast – zoemt achter de stille gedragenheid de

De reacties op het rapport van de commissie-Levelt over de fraude van Diederik Stapel – ik vat ze even samen.

Eén: Stapel is een narcistische

Mijn mond valt niet vaak open – wel toen ik zag hoe het NOS-Journaal anderhalve week geleden de zaak Petraeus bracht. De Amerikaanse generaal had een geheime affaire met zijn biografe; het Journaal bracht nauwelijks feiten, maar mengde beelden

Even recapituleren, anders snap ik het zelf ook niet meer: in de jaren negentig van de vorige eeuw leken de tegenstellingen in ons land zo verwaarloosbaar, dat links en rechts best in een kabinet konden gaan zitten. Een tijd