*

Wetenschappelijke dieptepunten :: nrc.nl

Wetenschappelijke dieptepunten

Het is al langer onrustig in wetenschapsland. Het vertrouwen en de autoriteit van de wetenschap worden ondergraven door allerlei factoren, die deels aan de samenleving, deels aan de wetenschap zelf te wijten zijn. De druk om te publiceren en geld binnen te halen zorgt ervoor dat men sneller, en soms te snel naar buiten komt met halfbakken resultaten. Feitjes van het kaliber “Pindakaas is gezond, nee toch niet, alleen voor nierpatienten” enzovoorts (zie voor een uitwerking hiervan mijn Kohnstammlezing http://www.louiseofresco.com/pdf/Publicaties/2011_03_25_Kohnstammlezing.pdf).

Dat druk leidt tot uitglijders is logisch. Wetenschappers zijn net mensen. De recente kwestie van Prof  Stapel die gegevens zou hebben verzonnen, de dubieuze verdediging van haar onderzoeksmethoden door Prof Roos Vonk (over “hufterige vleeseters”), laten zien hoe makkelijk de wetenschap zich zelf ondermijnt en ondermijnd wordt. Gewoontegetrouw heeft de wetenschap zich ook dit keer verdedigd met de tegenwerping dat  wetenschappers zichzelf altijd de maat nemen en het uiteindelijk allemaal weer goed komt. De wens is de vader van de gedachte. De nieuwste ontwikkelingen bij het Cern laten zien hoe glad het ijs is.

De sensatie van de afgelopen week is de ontdekking van het Cern dat neutrino’s sneller dan het licht zouden bewegen. Een bericht dat door alle media uitvoerig behandeld is, ook al moeten de metingen nog bevestigd worden. De directeur van het Cern rechtvaardigt het naar buiten brengen van het eerste resultaat met de mededeling dat dit zo belangrijk is dat met het naar buiten brengen iedereen naar de gegevens kan kijken. Dit is al heel merkwaardig, want er zijn maar een paar labs in de wereld die deze proeven na kunnen doen. Maar bovendien, waarom kan peer review, het normale proces van wetenschappelijke beoordeling niet gewoon in stilte worden afgehandeld voordat men naar buiten komt? Zo roep je op zijn minst de verdenking op dat het Cern na allerlei teleurstellende resultaten dringend behoefte had aan positieve aandacht, liefst van het baanbrekende soort.

Als klap op de vuurpijl onderstrepen de snel opgetrommelde wetenschappers en wetenschapsjournalisten in de diverse praatprogramma’s het belang van het bericht over de neutrino’s met een verwijzing naar tijdreizen. Hoera, eindelijk heeft die kostbare theoretische wetenschap nut! Weg met de teflon, dit is het echte werk. Op de vraag van de  gastheer (“Naar welke periode wilt u het liefste  reizen”), komt ook nog een antwoord. Dat we zo de wetenschap moeten aanprijzen, is een dieptepunt, in een situatie waarin de wetenschap het al moeilijk genoeg heeft en de maatschappij meer dan ooit behoefte heeft aan toestbare kennis.

Geplaatst in:
Algemeen
Lees meer over:
feiten
Kohnstammlezing
wetenschap

52 reacties op 'Wetenschappelijke dieptepunten'

W.Lerns

Wat zeker klopt, eigen aan het wetenschapsbedrijf, is het ja/nee/ja/nee-verhaal achter wetenschappelijke publikaties. Dat is inherent aan het feit dat een goed onderzoek poogt een een theoretisch onderbouwde vraag te onderzoeken: de vraag moet luiden of die theorie weerlegd kan worden.

Helaas hebben “persvoorlichters” een functie binnen de universiteiten gevonden; deze “persvoorlichters” legden wetenschappers steeds vaker de vraag voor hoe een korte samenvatting van hun onderzoek, incl. een eenduidige conclusie kon/moest luiden, en vervolgens werden ook de conclusies uit een onderzoek vaak veel meer zwart/wit beschreven dan gerechtvaardigd, terwille van buitenstaanders, lees de media.

Maar ja, met alle terechte eigen twijfels zouden de media niet uit de voeten kunnen; die willen een zwart/wit-uitspraak. Dat dat ingaat tegen alle wetenschappelijke principes werd door die “persvoorlichters” en de media even over het hoofd gezien.

Zo ondermijn je het wetenschappelijk bedrijf. Vervolgens lijken feiten maar fabeltjes. En lijkt wetenschap maar onzin – weg met feiten.

M. Tuinstra

Ik vind dit opstel van Mw Fresco nogal oppervlakkig. Het begint met een gemeenplaats en het eindigt ermee. Hoezo is het “onrustig in wetenschapsland”? Als “de wetenschap” al met iets gediend is, is het juist onrust lijkt me zo.
Het in een adem noemen van “onderzoekers” Stapel en Vonk, met die van het Cern, dat kan toch niet? De eersten zou je kunnen aantreffen in Jonathan Swift’s Academy of Lagado, die van Cern zijn de voorhoedespelers van nieuwe kennis.
De laatste zin (conclusie?) bestaat uit gemeenplaatsen. Waarom heeft “de wetenschap het al moeilijk genoeg”? Mij dunkt dat het wetenschappelijk onderzoek nog nooit zo veel ondersteuning en waardering heeft gehad als nu. Waarom heeft de maatschappij “meer dan ooit” behoefte aan toestbare [sic] kennis? Ik zou beweren dat in voorbije tijden de maatschappij meer behoefte aan dat soort kennis had dan nu.

H.N. Geraedts

Louise Fresco
U vergeet het meest frapante voorbeeld van dit kwalijke fenomeen: de “science by press release” die ons inzake Man-made Global Warming als zijnde “the science is settled” wetenschappelijke onderzoek wordt voorgehouden. Een typisch voorbeeld hiervan is het onderzoek van Steig, et. al. [Nature, 2009], dat -zo werd ons met grote fanfare via het media package verteld en daarna door de media als zodaning keurig herkouwd- bewijs leverde dat Antartica eindelijk ook aan het opwarmen was. Wanner men de chronolgie naloopt, wordt duidelijk dat deze mediafanfare toevallig netjes plaats vond drie dagen voordat dat Al Gore het amerikaanse Congress zou toespreken, en daar stond dhr Gore dus en kon toen fijntjes vertellen “ziet U nou wel, het laatse niet opwarmende bastion is ook gevallen”.

Het feit dat het nader bezien duidelijk werd dat zowel het peer review proces fundamenteel faalde [omdat het een "pal/vriendjes review" bleek te zijn geweest] en dat het onderzoek op cruciale punten bleek te bestaan uit gefingeerde data, deed er toen niet meer toe. Want het politieke doel van deze “science by press release” was -in grote mate dankzij de onnozele medewerking van de media – netjes bereikt.

Ernst Kers

Een uiterst merkwaardige redenatie van mevrouw Fresco om Stapel en Vonk enerzijds en de wetenschappers van Cern op een lijn te kunnen zetten.

Stapel en Vonk hebben de door Stapel zelf verzonnen resultaten als feiten gepresenteerd. Degenen die kritiek hadden kregen van Vonk geen inhoudelijk weerwoord gebaseerd op transparantie van die zogenaamde onderzoeks resultaten, maar moesten de beroemde onderzoekers Stapel & Vonk maar op hun woord geloven.

De Cern wetenschappers hebben hun resultaten niet als feiten gepresenteerd. Zij hebben zelf aangegeven, dat anderen dan zij zelf de resultaten moeten controleren, voordat conclusies kunnen worden getrokken. Dat kan niet in het geheim. En waarom zou het ook het ook stiekem moeten gebeuren? Transparantie is een groot goed. Ook in de wetenschap.

Wetenschappers met de mentaliteit, dat de buitenwereld er niks van mag weten tot het helemaal zeker is, zijn slechte wetenschappers. Mijns inziens hebben de Cern wetenschappers het enig juiste gedaan. Dat onwetenschappelijke journalisten er daarna deels (lang niet allemaal) een potje van maken is die journalisten te verwijten. Dat dat gaat gebeuren is vooraf bekend. Dat is geen, en mag geen reden zijn, om niks te vertellen. Wanneer dat de maat wordt, zal alles stiekem moeten en is het volledige eind van transparantie op elk gebied, ook buiten de wetenschap, bereikt en kan de gehele journalistiek worden opgeheven. Laten wij hopen en strijden, dat dat nooit zal gebeuren. Laten wij hopen dat wetenschappers in de toekomst het voorbeeld van Cern zullen volgen.

G. Ybeles Smit

Als fysicus wil ik graag een paar opmerkingen maken bij dit opinie stuk. Ik ga niet in op de onderzoeken van Stapel en Vonk, om de reden dat het over gammawetenschap gaat. Het gaat mij om het stukje over de neutrinos. Ten eerste was het nieuws al in de journalistieke wereld en blogosphere voor het CERN colloquium. Er is niet “gelekt”, maar dit komt omdat al het onderzoek in de hoge-energie fysica (deeltjes fysica) openbaar wordt gemaakt via zogenaamde preprints, zodat iedereen (echt iedereen, niet alleen wetenschappers) het artikel kunnen lezen (Voor de geïnteresseerden: http://arxiv.org/pdf/1109.4725v1). Omdat de resultaten een interpretatie met zich meedragen die erg ver gaat, is het logisch dat de onderzoekers zich genoodzaakt zagen om zoveel mogelijk op de feiten te focussen. Vandaar een colloquium om de onderzoekers de kans te geven het onderzoek uit te leggen aan hun collega’s. Ook weer heel gebruikelijk (in de fysica). Dit *is* dus het gebruikelijke peer review proces in werking. Er is drie jaar lang door deze onderzoekers scrupuleus gemeten. Natuurlijk ben ik met mijn collega’s erg skeptisch, want bij uitzonderlijke claims horen uitzonderlijk goede bewijzen. De natuurlijke gang van zaken is dus: opnieuw meten bij een ander lab. Waarom gevraagd is.

Ten tweede, hoe komt u er bij “dat het Cern na allerlei teleurstellende resultaten dringend behoefte had aan positieve aandacht”? Wij hebben ontzettend veel mooie resultaten geboekt in de afgelopen jaren, sinds de start van de LHC. Dat deze resultaten tot nu toe betekenen dat het bekende zogenaamde standaard model erg goed werkt is niet zo “sexy” voor journalisten, dat begrijp ik ook. Maar het zijn erg indrukwekkende resultaten desalniettemin. Uiteraard hoopt iedereen op falsificatie bij de LHC experimenten, maar als nu blijkt dat deze falsificatie ligt in de neutrino sector dat zij dat zo. Bovendien, wie zijn wij om de natuur te dicteren? Wij proberen de resultaten voor zich te laten spreken.

Als laatste, ik begrijp natuurlijk de geest van dit stukje. Maar het effect is onjuist. Van ‘aanprijzen’ van de wetenschap is geen sprake. Om het OPERA onderzoek van Cern-Gran Sasso onder het kopje “Wetenschappelijke dieptepunten” te plaatsen gaat mij echt, echt te ver. Ik vermoed dat dr. Fresco zich heeft laten meeslepen door dezelfde journalistieke smeuïgheid die altijd ontstaat bij controversiële ontdekkingen.

G. Ybeles Smit

Erratum: Het originele neutrino artikel is hier gepubliceerd: http://arxiv.org/abs/1109.4897

R. van der Leeuw

Hoewel mevrouw Fresco wellicht een punt heeft dat sommige onderzoekers te graag snel met hun resultaten komen (hoewel ik daar te ver van weg sta om goed over te oordelen) haalt ze hier juist het verkeerde onderzoek aan om haar punt te maken. Als fysicus en aanwezige van het colloquium op CERN twee dagen geleden, waarin het betreffende onderzoek werd uitgelegd, wil ik graag een en ander opmerken hierover.

Ik ging zeer sceptisch de zaal in, denkend dat het waarschijnlijk wel een redelijk goede analyse zou zijn, maar met genoeg hiaten om het vreemde resultaat, en de aandacht ervoor, in twijfel te trekken. Ik, en velen met mij, verlieten de zaal met het gevoel dat er zeer degelijk en integer onderzoek is gedaan. Een voorbeeld: Nadat een half jaar geleden het eerste (toch zorgwekkende) resultaat werd gezien, zijn verschillende, onafhankelijke, instituten ingeschakeld om de afstand- en tijdmetingen (waarop het onderzoek berust) nogmaals te bekijken en door te rekenen. Deze kwamen tot overeenkomende resultaten.
Na alles te hebben doorgerekend, wordt nu aan andere onderzoekscentra gevraagd ditzelfde onderzoek geheel onafhankelijk uit te voeren. Er werd zeer nadrukkelijk geen conclusie getrokken uit de resultaten. Ik citeer: ‘We do not attempt any theoretical or phenomenological interpretation of the results’.
Deze conclusies worden uiteraard wel door anderen getrokken, zeker in de media. Echter om dan te zeggen dat de onderzoekers bij CERN zelf niet integer hebben gehandeld lijkt mij niet de juiste conclusie.

H. Hoekstra

Het is erg wonderlijk om te lezen dat de CERN aanpak als problematisch wordt gezien. Als ze het stilhouden, klaagt men dat het allemaal in het geniep wordt gedaan en dat ze naar een antwoord toewerken.

De kracht van de wetenschap is juist dat resultaten publiek worden gemaakt. Dat is ook gedaan! Wat Mw. Fresco mist is het onderscheid tussen de metingen en de interpretatie. CERN heeft de metingen publiek gemaakt met de vraag of iemand buiten de collaboratie een nieuw inzicht heeft waar de metingen een probleem kunnen hebben. Als we de resultaten “at face value” interpreteren is het resultaat inderdaad een verbluffende stap vooruit. In tegenstelling tot mediageile wetenschappers die onderzoek uit hun duim zuigen (zoals de voorbeelden die in het begin van het stuk worden gegeven), zijn de CERN wetenschappers juist heel voorzichtig. Wat CERN aan de gemeenschap vraagt is om problemen in de meting te vinden. Dat is hoe wetenschap hoort te werken.

Hoe problematisch de huidige tijden zijn, laat dit stukje dus mooi zien: de columnist (was er een deadline) geeft de indruk te weten hoe wetenschap werkt, maar gaat vervolgens volledig over de schreef.

Ate Zwart

Dit vind ik op zijn minst een merkwaardige vergelijking.
Dat van Stapel en consorten is een regelrecht geval van fraude, dat van het Cern is een uiting van onzekerheid over de behaalde resultaten.

Leidt mevrouw Fresco misschien ook onder een te hoge druk tot publiceren?

Jadwiga de Bock Majewska

graag mijn bewondering uitten op deze plaats voor geachte Mevrouw Louise O. Fresco voor haar bekwame wijze opmerkingen, en in juist perspectief gezien.
citeer deel aub….”…De druk om te publiceren en geld binnen te halen zorgt ervoor dat men sneller, en soms te snel naar buiten komt….” .
mijn overpeinzing:is dat misschien ” Universiteiten en bedrijfsleven te ver verweven zijn? ” te ver bedoel ik dat bedrijfsleven te weinig ruimte geeft voor individuele uitvindingen?
of misschien? geen geld toelage voor onderwijs naar behoren van zogenaamd regering? niet lang geleden duizend professoren hebben protest mars gelopen als bewijs: tegen kortzichtige bezuinigen op onderwijs?

a.vrijlant

Wetenschap wil met proeven en onderzoek vastleggen wat ‘ware’ kennis is. Dit blijkt niet zo eenvoudig te zijn. De neiging om vals te spelen is erg groot. De objectiviteit van de wetenschap is niet zo objectief, de resultaten die gebracht worden niet zo zeker.
De lilaca is tot het inzicht gekomen dat mensen geen kennis hebben, omdat deze kennis voortkomt uit onwerkelijke ideeën. Het zoeken van de mens naar ‘ware’ kennis zou meer vruchten afwerpen op wetenschappelijk gebied, zowel in de theorie als in de praktijk. Dit zal echter geen optie zijn zolang mensen niet weten dat de kennis die zij hebben niet uitgaat van de werkelijkheid. Het verstand is een bedrieger, en dat zal bij wetenschappers duidelijk moeten worden. Pas dan kan er een perspectief komen voor menige wetenschap.

Siegfried Bok

Naar mijn bescheiden mening heeft Jadwiga de Bock Majewska een belangrijk punt aangehaald: de verweving van Universiteiten en het bedrijfsleven.
Een typisch voorbeeld hiervan is de medische wetenschap.
Dat weet ik uit eigener ervaring maar al te goed.
De essentie van goedkeuring van een nieuw medicijn ligt in de patenteerbaarheid ervan.
Lichaamseigen of lichaamsidentieke medicamenten zijn hierin niet patenteerbaar.
Het beste voorbeeld hiervan is de celtherapie van Prof. Niehans uit Zwitserland.
Deze embryonale cellen van zoogdieren kunnen de vitaliteit van de organen zo’n 8 tot 10 % opvoeren.
In de 60-er jaren was deze vorm van vitaliteits-verbetering vooral bij de eliten zeer in trek en geschiedde in vle privé-klinieken in Duitsland en Oostenrijk.
Zelfs het koninghuis maakte hiervan gebruik.
Maar voor het volk was het niet beschikbaar, omdat deze cellen niet patenteerbaar waren.
Nu hebben we de stamceltherapie hieruit ontwikkeld via ingenieuze laboratorium-technieken.
Deze preparaten zijn wel patenteerbaar, maar zijn zeker 1000 keer zo duur als de celtherapie zelf.
Dit geldt voor heel veel lichaamseigen of lichaamsidentieke preparaten.

Ditzelfde label – geld – geldt dan ook voor heel veel andere of misschien wel voor alle wetenschappelijke onderzoeken.
Als er aan een product en/of onderzoek geen patent en/of geld aan kleeft kunnen we het wel vergeten.

Hella Snoek

Er worden een paar suggesties gewekt in dit artikel die geheel niet terecht zijn.
Ten eerste over de ‘teleurstellende resultaten van CERN van de afgelopen jaren’. Ik ben erg benieuwd waar mevrouw Fresco het over heeft. U kunt zelf alle persberichten die CERN heeft uitgegeven in de afgelopen jaren terugvinden op het web (http://press.web.cern.ch/press/PressReleases/Releases2011/List.html). Wellicht lastig voor u te beoordelen, maar de LHC doet het boven verwachting goed en dat kan ook van de vier grote experimenten die ervan gebruik maken worden gezegd. Veel van deze persberichten worden helemaal niet overgenomen door de media. (Daar is de media natuurlijk vrij in.)

Over de peer-review die in stilte plaats zou moeten vinden wil ik het volgende zeggen. In ons vakgebied is het gebruikelijk om eerst zelf kritisch naar de resultaten te kijken en deze vervolgens voor te leggen aan een uitgever waarbij onafhankelijke wetenschappers deze eerst bekijken voordat het wordt gepubliceerd. Daar is hier niet van afgeweken. De ‘stille’ periode is dus al voorbij en de wetenschappers die dit experiment hebben gedaan vragen nu expliciet aan een veel grotere groep wetenschappers om het resultaten nauwkeurig te bekijken en kritische vragen te stellen. Ook verzoeken zij de collega’s van andere experimenten deze proef te herhalen. Dit lijkt mij toch de juiste manier van zaken en is overigens helemaal niet uniek. Wat wel speelt is de impact op de wetenschap als het resultaat correct blijkt te zijn. Vandaar dat dit resultaat onder wetenschappers zelf, heel veel aandacht krijgt.

Vervolgens zijn er (in dit geval) allerlei journalisten die er graag snel een artikel over willen schrijven. (Dat gaat soms iets te snel, er zijn tal van kranten die, ook weer over dit resultaat, onjuistheden schrijven.)
De programma’s op de televisie willen er ook graag een rubriek erover. Waar ze allemaal om vragen is wat het resultaat nou eigenlijk betekend. In dit geval betekend het niets anders dan dat er deeltjes zijn die terug kunnen in de tijd. Dit is nou eenmaal wat het is en het is echt niet smeuiger gemaakt dan dat.

Overigens hoop ik wel dat mevrouw Fresco begrijpt dat zonder die ‘kostbare theoretische wetenschap’ ze dit elektronische commentaar, op een artikel dat op het internet verschijnt, niet had kunnen krijgen.

Albert Bakker

Gelukkig zijn er andere bronnen om ons te informeren over deeltjesfysica dan de luchthartige observaties van een theoretische wortelknollenboerin.

Max Baak

Als wetenschapper van CERN val ik stijl achterover van de kromme vergelijking in het stuk van mevr. Fresco.

De onderzoekers van het neutrino experiment vroegen bij het uitbrengen van hun resultaten juist om de kritische blik van hun collega’s. In tegenstelling tot de onderzoekers Vonk en Stapel.
Om over het verzinnen van wetenschappelijke data maar te zwijgen.

Het valt me vaker op hoe wetenschapsjournalisten – onder de hoge tijdsdruk om iedere week weer een zinnige (?) column te produceren – het niet zo nauw nemen met degelijk achtergrondonderzoek en appels en peren met elkaar vergelijken.

Dit stukje is een dieptepunt van de wetenschapsjournalistiek.

p.nelissen

Geachte mevrouw,

Inderdaad, de wetenschap wordt meer en meer gewantrouwd. Daarvoor zijn veel redenen aan te wijzen. Een ervan is de druk om te publiceren. Een ander is de menselijke ijdelheid die gestreeld wordt door de media. Wie media aandacht krijgt, kan ook meer sponsors en fondsen krijgen.
Ik heb me net als u verbaasd over het CERN persbericht dat de sensatie in de media voedt: sneller dan het licht reizen, tijdreizen en Einstein heeft ongelijk.
Maar er zijn natuurlijk nog veel meer precedenten waaronder ook de naijver en jaloezie (een andere factor) tussen wetenschapers of regelrecht gegevens aanpassen om tegenstanders onderuit te halen (weer een andere factor)zoals bij klimatologen is gebeurd.

H.N. Geraedts

Zoals wij in Canada en de VS – nogal sarcastisch- zeggen: “follow the money”.

Wetenschappelijk onderzoek wordt in onze wereld a raison van 95% ondersteund door overheidsgeld. De andere 5% door prive geld. Over deze discrepantie wordt niet meer nagedacht en deze wordt door ongeveer iedereen als normaal beschouwd. Wat en passant wordt vergeten, is dat indien dat nu andersom zou zijn -zoals ten tijde van de Verlichting – de meeste mensen op hun achterste poten zouden staan…

Sensatie is nodig om nog meer geld uit de overheidstrog te krijgen. B.v.: de kanarie heeft het moeilijk in het minder groene bos. Geen onderzoeks geld. De kanarie heeft het moeilijk in het minder groene bos, dat – hypothese- minder groen is door de menselijke opwarming van de aarde. Bingo! Onderzoeks geld. Follow the message and follow the money.

Na zo`n 25 jaar in venture capital, lijkt het mij normaal dat de wetenschapper met het tweede onderzoeks programma er in de prive sector geen stuiver voor zou krijgen, omdat het inmiddels duidelijk is aan ieder met gezond verstand -en op basis van fatal flaw wetenschappelijke due diligence- dat de fundametele premise op dolle grond staat.

Waarom die reactie. Omdat er in de prive sector verwacht wordt dat men t.z.t. verantwoording aflegt bij de aandeelhouders in het fonds. Gaat het goed: provisiat. Gaat het slecht: en kop op het blok. De belastingbetaler is in wezen aandeelhouder in het openbare fonds. Maar van verantwoording afleggen als het op openbare gelden -zoals b.v. onderzoekgelden -aankomt, is al heel lang vanuit overheidswegen geen sprake meer.

Resultaat: sensatie wetenschap met vaak politiek overtonen. Modelen inplaats van empirisch na te lopen gegevens. Junk science als nieuwe religie. De onbevlekte ontvangenis als ideologisch en dus biologisch verifierbaar feit. En de media -het NRC mede- herkouwen rustig mee. Follow the money.

Hans Meijer

In ‘Surely you’re joking Mr. Feynman’ (1985) staat het aardige verhaal ‘The 7 percent solution’ over hoe Richard Feynman de wetten van het beta verval vond. Hij vindt een nieuwe vergelijking voor het beta verval. Een nieuwe natuurwet! Net als Murray Gell-Mann en Sudarshan en Marshak overigens voegt hij er tussen haakjes aan toe. Gell-Mann en Feynman publiceren hun wet en bekritiseren onder andere de experimentele resultaten van Telegdi. Telegdi reageert hier schamper op: ‘The theory of F-G of beta-decay is no F-G!’. Een paar dagen later ontdekt de zeer goede experimentator Telegdi dat hij het is die zich vergist heeft en omarmt de beta verval wet. Ik verwacht dat zoiets ook voor de neutrino meetresultaten van CERN het geval zal zijn.

Nicolo de Groot

Een oppervlakkig onzinstukje. Het peer review proces is compleet en het artikel gepubliceerd op de preprint server. De presentatie is zeer gedegen en alles behalve sensatiegericht. Bij conclusies die zo in tegenspraak zijn met een van onze meest fundamentele principes is een persbericht op zijn plaats. Lees het originele artikel en niet de teletubby interpretatie van sommige journalisten alvorens te oordelen.

Elisabeth Innemee

Over het inroepen van de mening van andere wetenschappers zegt Louise Fresco dit: “Dit is al heel merkwaardig, want er zijn maar een paar labs in de wereld die deze proeven na kunnen doen.” Als mevrouw Fresco het officiele persbericht had gelezen (http://press.web.cern.ch/press/PressReleases/Releases2011/PR19.11E.html), had zij kunnen begrijpen hoe dat in werkelijkheid gaat. CERN nodigt die andere wetenschappers gewoon uit om hun metingen na te gaan. Voor het controleren van metingen is het toch niet nodig om heel CERN ergens anders na te bouwen? Bijvoorbeeld staat er in het bericht iets over de afstand, die wellicht met een andere methode gemeten kan worden. Ik kan me dat goed voorstellen en volgens mij is dat helemaal niet merkwaardig. Ik vind het trouwens erg interessant om eens zulk nieuws te lezen, in plaats van steeds weer de ruzies in de kamer.

joop speth

Beste wetenschapers,

Zullen we eerst jullie stukjes eens aan de Nederlandse spelling toesten?
Ik raak zo door de war!
Hebben we hiervoor 20 jaar onderwijs gehad?

Jitso Keizer

Vrijdagmorgen zond ik een bericht naar de NRC (ook geplaatst op http://www.janjitso.blogspot.com en zie daar eveneens “kattekwaad”) dat er hoogstwaarschijnlijk door de CERN grotere lichtsnelheid gemeten is in plaats van overschrijding van een constante voortplantingssnelehid van electro-magnetische golven. Dit in overeenstemming met de nieuwe theorie van Vasily Yanchilin in zijn boek The Quantum Theory of Gravitation (2003). Het is zeer zinvol om deze russische wetenschapper te interviewen of uit te nodigen voor een gastcollege. Dat graag snel want het kon wel eens druk worden op de stoep van deze potentiele Nobelprijs-winnaar.

Siegfried Bok

Geachte Hr. Nelissen,
Naar mijn bescheiden mening heeft dit wantrouwen voor wetenschap een hele andere reden.
Ten eerste is het wel duidelijk dat het op vele fronten fout gaat en de schreeuw naar oplossingen steeds groter wordt.
Of anders gezegd: Op alle fronten heerst er paniekvoetbal.
Is angst daarin niet de slechtste raadgever?
In mijn beleven geldt dit zeker ook voor hoogmoed dat wij voor alles een oplossing denken te kunnen vinden.
En dan …
Waarom spreken wij van technologische REvolutie en niet van evolutie?
Zijn al onze trucjes om te overleven en/of zo lang mogelijk te leven niet een onnatuurlijk gedrag?
Zijn wij nu zo ver van de natuurlijke symbiose af komen te staan, dat wij onze “natuurlijke habitat” aan het vernietigen zijn?
Dit kan dan wel allemaal netjes onder het vloerkleed worden gemoffeld, maar iedere sterveling kan dit toch zien?
Of zou het kunnen zijn dat niemand het kan zien, omdat hij van de wieg tot het graf wordt opgejaagd voor meer en beter?
In de medische wereld vraagt nog steeds niemand zich af waarom we steeds zieker worden.
Ook daar wordt men opgeleid en daarmee afgeleid om de vijand ziekte met bruut geweld de nek om te draaien… desnoods met gif en radiotherapie.
Ik was zelf medisch specialist [chirurg] en vroeg mijn meerdere ooit “Weet U hoe een wond geneest?”.
Het leek wel of ik direct tot imbiciel werd gepromoveerd.
Maar niemand bleek er meer van te weten dan dat dat natuurlijk was.
Dit werd het begin van een zoektocht, die uiteindelijk leidde tot basale kankerresearch[ook locale verhoogde celdeling].
En de volgende vraag laat zich raden.
Is ziekte misschien een reactie van de natuur om de balans tussen mens en natuur te proberen in evenwicht te houden?
Is het toevallig dat de ziekte-incidence ten tijde van oorlog omlaag gaat?
Ik mag dan het antwoord gevonden hebben, maar voor wetenschappers is nog steeds voor ieder probleem een oplossing.
Nu zo’n 30 jaar later zijn de aspecten van vrede en technologische ontwikkelingen wel zodanig dat velen grote twijfels hebben t.a.v. ons onnatuurlijk gedrag en angst voor de dag van morgen zeer groot zijn.
En over CERN…
Tweederde van de wereldbevolking [uitgegroeid tot een mensenplaag] lijdt honger en waar dient dit miljarden verslindende giga-project toe?
Sorry, maar ik zie de toekomst als een zwart gat.

Wim Krop

Druk om te publiceren; menselijke ijdelheid; te veel belangenverstrengeling. Zal allemaal van invloed zijn. Het laat zeker zien dat iets zelden één oorzaak heeft, maar het een samenloop is van kritische omstandigheden. Waarbij één oorzaak zeker dominant kan zijn. Een benadering die je helaas bij menig onderzoeker niet aantreft. Denk aan Schwaab en Lamme….

Dus voeg ik nog maar een mogelijke andere oorzaak toe aan het rijtje: het (toenemende?) populisme. Dit wordt m.i. het best geïllustreerd met de stand van de huidige klimaatwetenschap.

Ik heb mij altijd sceptisch op het gebied van opwarming opgesteld. De weinig wetenschappelijke anti-geluiden van mensen als Samuel Kroonenberg heb ik altijd zeer serieus genomen, omdat ook ik het onwaarschijnlijk acht(te) dat klimaatverandering een gevolg is van menselijke activiteiten. Daarvoor zijn we simpelweg te klein en onbeduidend.

Naarmate ik mij in de materie heb verdiept, ben ik wel het nodige van mijn aanvankelijke scepsis verloren. De aanwijzingen zijn zo sterk dat met op zijn minst onverantwoordelijk is om ze te negeren. En dat nog los van zaken als eindigheid van de huidige energiebronnen e.d.

Wat ik tijdens mijn speurtocht wel ontdekt heb, is dat niet-wetenschappelijke sceptici (en dus waarschijnlijk: belangenverdedigers) zodanig veel wantrouwen hebben weten op te wekken, dat de échte wetenschappelijke discussie voortdurend wordt gefrustreerd. Die belangenverdedigers weten daarbij feilloos in te spelen op de behoudzucht van de gemiddelde mens (leid ik zelf ook aan): je weet wat je hebt, maar niet wat je krijgt. Dat in combinatie met het aldaar ook gezaaide wantrouwen over de motieven van wetenschappers (“ze zitten allen maar achter subsidies aan”), heeft geleid tot stellingnames van vooral populistische polititci, die langzaamaan leiden tot het afwijzen van ieder signaal. De situatie in Nederland is inmiddels zo ernstig, dat onder de voordurende mokerslagen van pseudo-sceptici de vergroening van onze maatschappij vrijwel tot stilstand is gekomen. En onze economische achterstand op andere landen razendsnel groeit.

Bijwerking van dit soort strategieën is een voortschrijdend wantrouwen richting wetenschap op allerlei gebieden. Dat is beangstigend, maar de wetenschap reageert daar alleen maar op door met steeds spectaculairdere, en vaak wetenschappelijk niet-verantwoorde ‘resultaten’ te komen. De uitleg wat de wetenschap eigenlijk vermag ontbreekt daarbij vrijwel voortdurend. Resultaat: de spectaculaire resultaten worden weerlegd en het wantrouwen van het publiek neemt verder toe.

Opmerkelijk is dat juist in de klimaatwetenschap deze ontwikkeling heeft geleid tot betere wetenschappelijke verantwoording. Nu de rest nog….

Dhr. Jonker

U lijkt de uiting van het CERN over een kam te scheren met recente wetenschappelijke missers. Een ander geluid kunt u beluisteren van Arjan Dasselaar (http://www.nu.nl/column-zaterdag/2624047/niet-nijmeegse-neutrino.html).

In het kort gezegd, een open, publieke uitnodiging aan de wereld om aan te wijzen waar je een fout hebt gemaakt met je onderzoek komt op mij in ieder geval nogal anders over dan het gesteggel in de Tilburg/Nijmeegse fraudezaak.

Dat de media hier niet een uitnodiging tot het vinden van fouten inziet, kan (ten slotte is het toch sensationeler om je op het eerste deel te richten). Dat vervolgens diezelfde media hier kwaad van spreekt, getuigt toch van een zeker gebrek aan zelfreflectie.

P. Theunissen

Om Stapel & Vonk in 1 stuk te noemen met de wetenschappers van CERN is echt te veel eer voor de eerstgenoemden.

Het vleeseters onderzoek verdient niet de naam wetenschap zelfs al was het wel uitgevoerd. En het feit dat de Radboud Universiteit een persbericht uitstuurt zonder dat er sprake is van een wetenschappelijk artikel is het toppunt van genantheid (de universiteit heeft het persbericht van hun website gehaald, maar het kan nog wel gevonden worden, bv hier: http://www.leugens.nl/2011/09/11/sociaalpsychologen-kiezen-vaak-voor-eigenbelang/).

Het onderzoek van de CERN is niet te vergelijken. Hier is jaren aan gewerkt en als de bevindingen kloppen dan staat de natuurkunde op zijn kop.

Maar als je wilt vergelijken: Roos Vonk publiceert alleen als de resultaten aan haar verwachting voldoen en anders niet (zoals ze heeft gezegd bij Pauw & Witteman). En ze is vervolgens volledig ongevoelig voor kritiek. CERN publiceert resultaten die niet aan hun verwachtingen voldoen met de bedoeling dat er kritiek op komt.

Jerry Mager

In haar Kohnstammlezing schrijft mw. Fresco dat kennis (“hetzelfde fenomeen”) in het westen zowel de toepassing van wetenschap, als de democratie kan ondermijnen. Neen hoor. Niet de kennis doet dat, maar ons omgaan met kennis. En vooral: kennis is net als bijna alles in het neoliberale markteconomische westen tot een commodity verworden; althans het wordt als zodanig beschouwd en behandeld, terwijl kennis zich daar lang niet altijd en overal, en lang niet in elke vorm en gedaante toe leent.

De wetenschappers die nu in talkshows gezellig babbelen over hun causaliteitsrevolutie vanwege de nutrino, zetten zichzelf daarmee op de kaart, zoals dat vandaag de dag heet. En de minuten media exposure wegen voor menig universiteitsmanager veel zwaarder dan een wetenschappelijk artikel in Science of Nature. Een mooi gedicht of een goed verhaal zegt hen al helemaal niets, tenzij het geld oplevert. Dit tragisch mechanisme is een vicieuze cirkel die in een neerwaartse spiraal is ontaard.

In haar Kohnstammlezing refereert mw. Fresco aan landen als China en India”waar wetenschappelijke kennis een bijna onomstreden en stabiele status heeft. Nu althans. …”
Pikant om te melden dat menige Chinese onderzoeker mij met een twinkeling in de ogen vertelt : “Wij komen hier om van jullie te leren, ook te leren hoe het niét moet.” Me dunkt dat ze over gebrek aan lesmateriaal niet te klagen hebben. Het gegeven dat een Chinees mij dit – off the record en nooit in gezelschap van anderen – durft en wil vertellen, vind ik op zich een teken van opgedane kennis over onze maatschappij, maar evenzeer over de wijze waarop “zij” blijkbaar be-te-ke-nen. Hoe niet-westerlingen ons werkelijk taxeren, weet ik eerlijk gezegd nooit. Daar ben ik tenslotte antropoloog voor.
Of in de landen waar mw. Fresco het heeft “wetenschappelijke kennis een bijna onomstreden en stabiele status heeft” weet ik eerlijk gezegd nog zo net niet. Zou het kunnen dat vooral de leraar die status geniet? De leraar bij ons is haar gezag en status al lang kwijt. Fresco: “… de afkalvende autoriteit van de verschillende bronnen van kennis .” Het is de manager die qua status en slaris aan top staat, op bijna elk gebied en in bijna ieder maatschappelijk domein. Ook waar dat helemaal niet moet. In onze geldmaatschappij heeft die manager het voor het zeggen omdat hij de gelden alloceert. Of hij dat nu profijtelijk voor ons allemaal doet of niet, dat maakt geen biet uit, want niemand die de manager tot de orde roepen kan.

M. Tuinstra

Het bijgevoegde staatje geeft aan dat het met het wetenschappelijke onderzoek niet slecht gesteld is. De samenleving wil er steeds meer middelen voor ter beschikking stellen.

http://www.nsf.gov/statistics/seind08/c0/fig00-18.gif

Gerrit de Jonge

Als wij het woord Science meer zouden gebruiken, en dan alleen voor de natuurwetenschappen, dan zou een deel van het verhaal van mevrouw Fresco en delen van o.m. de reacties 1, 2 en 9 overbodig zijn. Het werk van Stapel is geen Science.

De invloed van het peer review wordt overschat. Boven artikelen van het CERN staan vaak honderden auteurs. Een peer zal niet in zijn eentje een publicatie van hen afwijzen, temeer daar die honderden auteurs elkaars peers wel zijn.

De uitspraak “De wetenschap heeft het al moeilijk genoeg” typeert niet alleen de recente situatie. Minder dan een eeuw geleden hadden alleen telgen van rijke ouders kans op een loopbaan als wetenschapper, terwijl nu de onderzoeksgelden voor het oprapen liggen. Maatschappelijke weerstanden en wantrouwen tegen nieuwigheden zijn van alle tijden; denk aan Kerk, Galileo en Darwin en de invoering van kunstmest.

Eerder zou ik zeggen “De journalistiek heeft het al moeilijk genoeg”. Het is niet moeilijk iets onaardigs over de kwaliteit van de krant te zeggen en natuurlijk kan die beter, maar de Telegraaf verkoopt nu eenmaal beter dan de Staatscourant, en met de oorzaken van dat verschil hebben redacties rekening te houden. Artikelen op niveau over de snelheid van neutrino’s kunnen niet anders dan saaie verhandelingen over meetfouten worden die ongelezen blijven. Journalisten moeten uit de duizenden wetenschappelijke publicaties die wekelijks verschijnen een paar graantjes pikken, en wetenschappers moeten zich er bij neerleggen dat dingen gaan zoals ze gaan. Publiceren zal altijd “over de schutting gooien” blijven. Publicatiedruk is nergens een excuus voor. Als we die duizenden publicaties tot 10 % daarvan reduceren dan is het ook moeilijk de juiste graantjes er uit te pikken. Overigens denk ik dat wetenschapsjournalisten zich nu al beperken tot tijdschriften als Science en Nature, en als we over publicatiedruk van wetenschappers schrijven dan gaat het niet om publicaties voor die hors concours bladen.

P. Theunissen

Psychologie kan ook wetenschap zijn. Alleen niet op de manier zoals het door Prof Vonk ea wordt bedreven.

Trouwens, wel grappig dat de auteur van het artikel “Wetenschappelijke dieptepunten” omschreven wordt (door zichzelf neem ik aan, zo gaat het meestal) als “cum laude gepromoveerd”. Een snelle google search leert dat dit een kwart eeuw geleden heeft plaatsgevonden. Wel fijn dat je op zo’n “wetenschappelijk hoogtepunt” de rest van je leven kan blijven teren.

Ik betwijfel echter of Louise O. Fresco zich heeft verdiept in het CERN onderzoek. Ze suggereert dat er een overhaast persbericht de deur is uitgegaan, terwijl het een onderzoek is wat als al jaren loopt en wat in details staat beschreven.

Jadwiga de Bock Majewska

hartelijk dank voor nr.6, de heer/mevrouw JITSO KEIZER
voor noemen super interessante website:
“Quantum theory of Gravitation” van auteur: Vasily Yanchilin
gelezen titel: “Is the Mystery of Life Revealed?”
in more details…

J. Uijlings

Het is inderdaad droef hoe de wetenschap momenteel in het nieuws komt.

Overigens ben ik het oneens met de kritiek op CERN. De potentiele impact van de vinding gecombineerd met de huidige informatie maatschappij had ervoor gezorgt dat dit nieuws zeer snel was uitgelekt, waarschijnlijk zonder alle nuance.

M. Tuinstra

@8 Wim Krop. Ik ben het eens met bijna alles wat U hier beweert. Behalve met de uitspraak dat “onze economische achterstand op andere landen razendsnel groeit”. Het tegendeel is het geval. Zie deze WereldBank cijfers (bruto nationaal product per capita). Nederland doet het heel goed. U kunt zelf ander landen invullen. In Europa zijn geloof ik alleen Luxemburg en Noorwegen beter. (Wellicht Luxemburg vanwege belastingparadijs voor Belgen en Noorwegen omdat a) olie en b)dat daar de transactiekosten laag zijn – men gelooft daar nog de ander op zijn/haar woord – mijn hypothese).

http://data.worldbank.org/indicator/NY.GDP.PCAP.CD/countries/NL-GB-DE-FR-US?display=graph

Albert Bakker

#14 Ik betwijfel het helemaal niet of mevrouw zich heeft verdiept in het onderzoek, ik weet het absoluut zeker. Het verslag is gewoon te downloaden, [ http://arxiv.org/abs/1109.4897v1 ] het is zeer toegankelijk geschreven, maar ze heeft het ab-so-luut niet onder ogen gehad, dat òf ze had ten tijde van het doorlezen een beroerte.

Verder heeft ze zich ook bij geen enkele andere kennisbron pogen te informeren. Er zijn zat wetenschappelijke tijdschriften en natuurkundige bloggers die van de hoed en de rand weten. Er is helemaal geen sprake van observaties, luchthartige of anderszins, enkel aan de werkelijkheid ongerelateerde onzin dat rechtstreeks uit haar duim is gevloden.

Misschien hoefde ze zich niet te informeren, want ze wist al hoe het zat. Oh bitterzoete ironie.

Reinier Scheele

Is het CERN-onderzoek te snel naar buiten gebracht, zoals wordt gesuggereerd? Uit de uitspraken van de onderzoekers mogen we afleiden dat ze hun uitkomst eerst nadrukkelijk hebben gecontroleerd op fouten. In hun bewoordingen – triviale fouten, complexe fouten en vervelende effecten. Omdat ze die niet vonden, hebben ze hun uitkomst naar buiten gebracht in de hoop dat anderen hun experiment zouden herhalen. Wat hier ondoordacht of verkeerd aan zou zijn ontgaat me. Elke goede wetenschapper gaat op die manier tewerk.

Gerrit de Jonge

Van het toenemende wantrouwen in de wetenschap, dat door mevr. Fresco en enkele reageerders (5,7,8) wordt gesignaleerd merk ik niet zo veel.

We laten de wereldbevolking onbekommerd doorgroeien, terwijl energiebronnen uitgeput raken, de huidige voedselproductie de groei niet aan lijkt te kunnen, en veel door mensen bewoonde gebieden onbewoonbaar lijken (o.m. delen van Japan, Pakistan, Bangla Desh). Dat laten doorgroeien van de bevolking en het ongeremd opmaken van de fossiele energie, betekent dat men er groot vertrouwen in heeft dat de wetenschap wel tijdig met de oplossingen voor die problemen komt. De wetenschap zal de landbouw wel efficiënter maken, waterkeringen en irrigatiesystemen ontwikkelen, alternatieve energiebronnen ontwikkelen enz. Het publiek en de wereldleiders lijken daarop te vertrouwen, menig wetenschapper waaronder ikzelf hebben dat vertrouwen niet.

Ook uit ons eigen gedrag blijkt enorm vertrouwen in de wetenschap. Alles wat in de supermarkt ligt durven we in onze mond te stoppen omdat we er op vertrouwen dat een heleboel wetenschappers hun werk wel goed doen. We laten ons door medici opensnijden en weer dichtnaaien en vertrouwen er op dat medici en verpleegsters uitstekend opgeleid en voor hun taak berekend zijn, en dat van de wetenschappers in de pharmaceutische industrie het zelfde gezegd kan worden. Ook mijn hond heb ik zonder enig wantrouwen onlangs laten opensniden en dichtnaaien. Miljoenen stappen dagelijks in het vliegtuig, er op vertrouwende dat een heleboel wetenschappers, vluchtleiders, technici en piloten hun werk goed gedaan hebben en zullen doen, en dat ons excellente onderwijs daar garant voor staat. Zelfs de stiefkinderen van de wetenschap, de weersvoorspellers genieten steeds meer vertrouwen en er is geen boer die niet elke dag naar het weerbericht luistert. Veel van dit vertrouwen wordt ook maar heel weinig beschaamd. Vliegongevallen en ernstige voedselvergiftigingen zijn nog steeds zeldzaam, en de medici weten onze levens steeds langer te rekken.

En laten we eerlijk zijn, de resultaten van het CERN onderzoek maken toch voor niemand een fluit uit. Vaak heb ik het grootste begrip voor de uitspraak die Canan Doyle zijn Sherlock Holmes in de mond heeft gelegd: “Het interesseert mij niet of de aarde plat of rond is, voor mijn werk maakt het niet uit”.

Albert Bakker

Ik denk dat #18 gelijk heeft dat er net als hem veel mensen zijn die het niet uitmaakt of de wereld plat of rond is. Ik geloof niet dat het verstandig is om de meningen van dit soort mensen erg serieus te nemen.

M. Tuinstra

@16 Het wantrouwen jegens de wetenschap(per) kan diepere psychische lagen hebben. Levi-Strauss citeert een onderzoek in de VS naar het mentale beeld dat jonge mensen hebben van “scientists”. Volgens CLS was het “a mixture of fear and repulsion (the girls declared that they would never marry a scientist), together with an almost mystical and religious admiration”. Zeg maar een professor Sickbock syndroom. Hij ziet dit in het verlengde van de houding die men aantreft bij afrikaanse stammen jegens de smeden. Die gaan met metaal en vuur om, wonen (als bij de Dogon) buiten het dorp, en worden bezien met een mengsel van respect en angst, bewondering en vijandigheid. Hij citeert ook Gobineau uit een van diens korte verhalen: “il avait une sale petite gueule de savant”.

Michiel Jonker

Kan het niet gewoon zijn dat CERN zelf de publiciteit zocht omdat ze bang waren dat het anders zou uitlekken en dan misschien tot nog meer misverstanden zou leiden? Een beetje zoals Albert Heijn pro-actief communiceert als er iets mis is met een product?

Jitso Keizer

Het is voor efficiente discussie van belang dat men zich eerst goed orienteert en genegen is om kennis te nemen van wetenschappelijke standpunten. Dat is helaas bij de NRC niet het geval omdat de krant weigert de nieuwe theorie van Yanchilin te laten verwoorden. Het werk van deze russische onderzoeker wordt ook geboycot door Wikipedia en de studenten blijven onkundig, dom. Zo kan het gebeuren dat er onzin vertelt wordt over sneller gaan dan het licht, terwijl in werkelijkheid hoogstwaarschijnlijk de voortplantingssnelheid van electromagnetische golven dichter bij massa (namelijk volgen de neutrinos een baan door de Aarde heen en niet langs het oppervlak) toeneemt.
Einstein zelf geloofde niet dat de lichtsnelheid volkomen onafhankelijk was van al het andere in het heelal, maar nam dit aan als tijdelijke werkhypothese in een tijd dat er nog geen kwantummechanica bestond. Let op de woorden electro en magnetisch en vraag u af of deze al niet verband suggereren.
Het is zaak om ook onderzoek in te stellen naar de toekenning van de Spinozapremie 2011 en deze evt terug te vorderen.

dirk den boer

behalve de door tuinstra genoemde gevaarlijke, gewantrouwde Sickbok, komt er in de Bommelstrips ook een ongevaarlijke, wereldvreemde, in zijn literatuur verzonken en verstrooide soort professor voor, Prlwytskofski is der naam, van deze soort ben ik er vooral veel tegengekomen tijdens mijn universitaire jaren.

Jadwiga de Bock Majewska

de heer/mevrouw JITSO KEIZER nr.19: hartelijk dank nog eens voor Uw pleidooi voor wetenschapper Vasily Yanchilin, dank U, ik heb website gelezen: Quantum theory of Gravitation,in titel: “Is the Mystery of Life Revealed? “,van:(..in more details..) citeer deel tekst: “..All living organisms on the Earth form the united whole on the quantum Level!
That means that processes in a living organism are determined not only by the state of that organism, but also by the state of all the other living organisms!”
voor mij de ingewikkelde berekeningen zijn niet van belang,
maar mijn beleving van wereld en die van Pythagoras met zijn toen
zgn “heilige tractatus” komen overeen met b.g. tekst van Vasily Yanchilin.

Jadwiga de Bock Majewska

aan nr. 21 toelichting toevoeging alstublieft, en laatste twee regels: “…mijn beleving van wereld en die van Pythagoras met zijn toen zgn “heilige tractatus” komen overeen met b.g. tekst van Vasily yanchilin.”
1. feit is: ik heb persoonlijke beleving van wereld, ik niet allen, en ben eens met de “heilige tractatus”stelling van Pythagoras.
Ook ben ik eens in de tekst van: Vasily Yanchilin.
graag wil ik vermelden bron van mijn ontwikkeling : dat is Academy van communicatie en leven, waar ik spreken vanuit je Haart beoefenen ben,
en teksten van : I.S.I.S.(International Study-centre for Independent Search for truth).”
In periode van ca 10 jaar heb ik daar beschrijvingen gelezen, en daar ben ik eens.

Jadwiga de Bock Majewska

alstublieft op nr22, aanvulling in andere woorden:
Vandaag is goede ontwikkeling in de Wereld en in Nederland voelbaar.
Er is zogenaamd “planetary” bewustzijn bewust zijn en in vele gratis Internet websites beschreven o.a. Institute of HeartMath.
Om reden van stormachtig nieuwe ontwikkelingen gaande door onder andere Internet is Onderwijs Muziek en Kunst de pilaren voor voortbestaan van Land met zijn burgers.
Nu weten mensen in grote getale dat: Mens is Universum onafscheidelijk deelnemer met alle wijsheid in zich.
Om mij bewust worden van mijn innerlijke “weten”volg workshops bij Academie voor communicatie en Leven die een super modern methode heeft voor “ken U zelve” stap voor stap leren, en van I.S.I.S. ontvang ik tijdschrift, die door wetenschappers, filosofen in vele onderwerpen bestudeerd wijsheid verschaffen.

Gerrit de Jonge

@17 M. Tuinstra,
U heeft vast gelijk daar waar u zegt dat er sprake is van wantrouwen jegens wetenschappers. Het ondersteunt mijn betoog in 16 dat er groot vertrouwen is in de wetenschap. Zoals mensen door het vrezen van God erkennen dat God macht heeft, zo erkennen zij met het vrezen van wetenschappers hun macht.

Dat neemt niet weg dat ik twijfel aan de gegevens waarop u uw vermoeden baseert, en het uiten daarvan sluit aan bij de vergelijking van CERN en Stapel. Het verwonderde me dat Levi Straus, toch een he-man onder de anthropologen, verwees naar een enquête die uitwees dat veel vrouwen niet met een wetenschapper willen trouwen, m.a.w. dat hij vertrouwde op wat mensen zeggen. Mijn uitspraken in 16 zijn gebaseerd op wat mensen doen, omdat ik daar meer op vertrouw. Margareth Mead had ook beter kunnen kijken naar meisjes en jongens, dan luisteren naar hun verhaaltjes. Ik denk niet dat wetenschappers vaker ongehuwd blijven dan anderen; hooguit dat het liefdesleven minder turbulent is en dat ze vaak met hun eerste vriendinnetje trouwen. Ik heb wel eens gehoord dat er bij spermabanken vooral vraag is naar sperma van Nobel-prijswinnaars. Ik denk overigens niet dat alle anthropologen alleen maar luisteren. De anthropoloog Harkema deed onlangs deze uitspraak: Amerikanen zeggen dat ze van dieren houden, maar aan dierenbeschermingsorganisaties besteden ze jaarlijks 2 tot 3 miljard dollar en aan vlees, jacht en bont 194 miljard. Van het buiten het dorp leven van Afrikaanse smeden heb ik het cynische vermoeden dat ze meer verdienen als ze in tijden van oorlog aan alle partijen wapens kunnen verkopen.

Overigens is wantrouwen in wetenschappers wel terecht, omdat veel resultaten zowel ten goede als ten kwade kunnen worden gebruikt.

Gerrit de Jonge

ad 24 Sorry, typefoutje. Harkema moet zijn: Hal Herzog.

Jadwiga de Bock Majewska

alstublieft nog eens mijn hartelijk dank voor bekend maken op deze weblog van VASILY YANCHILIN, door geachte heer/mevrouw Jitso Keizer
o.a. in nr.19 pleidooi.
1. Bij NRClux webwinkel is te koop, om van genieten DVD titel:
“The Story Of MATHS”, Wiskunde als fundament van onze beschaving.
Zonder wiskunde is er geen natuurkunde, geen scheikunde, geen sterrenkunde, geen architectuur en geen economie.
Elke wetenschap of studie die afhankelijk is van statistiek, geometrie of welke calculatie dan ook zou zonder wiskunde niet kunnen bestaan.”= dit citeer ik van DVD hoesje.
Wiskunde op papier schrijven en onderbouwen is niet makkelijk bezigheid, en dat is in boven genoemde DVD verteld.
en door eeuwen heen, zijn nieuwe wiskunde berekeningen ontstaan,
die voortbouwend op vorige NIEUWE DIMENSIE toevoegen.
2. ca 10 jaar geleden heb ik in tijdschrift van Stichting I.S.I.S.(International Study-centre for Independent Search for truth) gelezen: in onderwerp over “quantummechanica”….er is kracht achter fysieke lichaam,…bewustzijn”.”…En dat bewustzijn is deel van een holistisch universum, dat illusoir is, niet in de zin dat het niet bestaat, maar in de zin dat het is samengesteld uit eindeloze aantallen delen, die elk hun indivudueel bestaan ontlenen, aan elkaar en als totaliteit aan dat Ene Universele Beginsel. Het Al.”…
m.i. Quantum Theory of Gravitation van Vasily Yanchilin toevoegt Nieuwe Dimensie.

Jadwiga de Bock Majewska

toelichting alstublieft op tekst van Stichting I.S.I.S. in tekst van:…..”en dat bewustzijn is deel van een holistisch universum”…
in andere deel van dat tijdschrift is hoofdstuk dat over het woord:
“holisme” uitlegt:
“holisme” de term zelf is afgeleid van het Griekse ‘holos’, dat ‘heel’ betekent. En het gemeenschappelijke in de denkbeelden over het holisme is die ‘heelheid’. Of wel: het universum is een hologram, hetgeen wil zeggen dat alle delen ervan met elkaar verbonden zijn. Je kunt daarom nooit de kosmos, de mens of wat dan ook begrijpen door uit te gaan van het detail, van de geïsoleerdheid. Begrip ontstaat pas wanneer je de samenhang der dingen, de eenheid poogt te ontdekken.”

Jadwiga de Bock Majewska

prachtig formulering uit tijdschrift van Stichting I.S.I.S., graag als aanvulling op in nr.27, laatste regel..” Begrip ontstaat pas wanneer je de samenhang der dingen, de eenheid poogt te ontdekken.”
” De ‘natuur’ zo men wil,die zich als werkelijkheid aan onze zintuigen voordoet, is dus de werkelijkheid slechts in betrekkelijke zin.
En wel in die zin, dat van alle manifestaties in hun oneindige differentiatie, de diepste essentie die ëne werkelijkheid IS”.

Ed Rook

@Jitso Keizer nr. 40:

Als de metingen juist blijken te zijn, zou het inderdaad zo kunnen zijn dat deeltjes (voorlopig alleen neutrino’s) sneller kunnen zijn als ze zich door of in de massa voortbewegen (dus niet dichter bij de massa).

Dat zou dan ook kunnen betekenen dat de snelheid van licht buiten massa’s de maximale blijft en Einstein daar gewoon blijft gelden.
Na de zwakke gravitatiekrachten en de quantumtheorie nu misschien een nieuw onderzoeksgebied.

dirk den boer

sneller dan het licht: zou hier op een of andere nog niet onderzochte manier sprake kunnen zijn van een zgn harpoeneffect, dus dat de harpoen wel tijdelijk een relatieve versnelling beleeft, maar wel ten koste van de harpoenhouder (massa-effect?), het gemiddelde van die twee moet gewoon constant blijven.

Jadwiga de Bock Majewska

graag mijn ontdekking in artikel b.g. van geachte Mevrouw Louise O. Fresco is:…citeer deel van eerste alinea:……”De druk om te publiceren en geld binnen te halen zorgt ervoor dat”….”
dit is belangrijk m.i. dat onderstrepen, niet lang geleden hebben jonge wetenschappers in verzet geuit dat: ik heb begrepen van: “onafhankelijk gaan onderzoeken ” is door geld dicht draaien van huidige beslissers bemoeilijkt.
Bedrijven bepalen wat winst is en daar gaan aan werken in andere woorden.