*

Nog een keer EHEC :: nrc.nl

Nog een keer EHEC

Ik weet het, er is al zoveel gezegd en nog veel meer gespeculeerd over de EHEC bacterie, dat iedereen er even het zwijgen toe moet doen tot we meer feiten weten. Maar toch nog een ding, waar opvallend genoeg niemand veel aandacht aan heeft besteed en dat ik bijzonder onthullend vind.

En dat is het feit dat de identificatie van het specifieke type EHEC waar het in Duitsland om gaat, niet is gedaan door het beroemde Robert Koch Instituut in Duitsland, niet door het RIVM, niet door het Instituut Pasteur in Parijs of een van de andere prestigieuze instituten – maar door het BGI. In Shenzhen.

Het wat? Waar? Het Beijing Genomics Institute, dat tegenwoordig in Shenzhen gevestigd is. Na ontvangst van de bacterie van het Hamburgse medische centrum was dit Chinese topinstituut in staat om de sequentie van het genoom in zegge en schrijve drie dagen uit te voeren. Zij stelden onmiddellijk vast dat het hier om een onbekend serotype ging (dat vast stellen klinkt veel simpeler dan het is, het is eerder alsof je door tellen en meten van het hooi “ziet” dat een hooiberg anders is dan alle andere, dan dat je met een blik een nieuw automodel  onderscheidt). Ook zetten ze hun bevindingen, inclusief het ruwe genoom, op het internet, waar iedereen het kan bekijken:

ftp://ftp.genomics.org.cn/pub/Ecoli_TY-2482

Dit laatste is misschien nog wel het meest tekenend voor de nieuwe situatie in China: openheid over gegevens. Dat was ten tijde van de SARS wel anders, maar het land heeft geleerd van zijn terughoudendheid. Met deze snelle en transparante actie heeft Chinea zich bewezen als een volwaardig speler in de top van de kenniseconomieen van de wereld. Met als bijzonderheid dat de gemiddelde leeftijd van de onderzoekers in het BGI ver onder de 30 ligt. Nu is Europa weer aan zet…

Voor sommige mensen is het een angstige gedachte dat China ons voorbij streeft, of in ieder geval dat wij mede afhankelijk worden van kennis en expertise elders. Wat vindt U?

Geplaatst in:
Algemeen
wereld
Lees meer over:
China
EHEC
wetenschap

21 reacties op 'Nog een keer EHEC'

Edo Dijkgraaf

Beangstigend of geruststellend? Een territoriumding.

Ik ben op het moment vooral blij met de openheid. Het internet biedt ons de kans te delen, zoals bij dit project http://on.fb.me/mmwEii waar particulieren over EHEC informeren via Facebook.

Misschien brengen social media Fukushima wel wat dichter naar Huntington, en valt het territoriumding achteraf best mee.

Siegfried Bok

Geachte Louise Fresco,
Dank voor Uw bijzondere bijdrage in dit EHEC-onderzoek, waarin U China als ware kennis-land beschrijft dat het Westen aan het voorbij streven is.
Onderwijl is het ook beangstigend, omdat wij Westerlingen onszelf de hemel inprijzen en NOOIT de meerdere zullen erkennen aan anderen.
Ik schrijf dit, omdat de Westerse economische wereld in razend tempo naar een faillissement dreigt af te stevenen.
Het beangstigende is hierin mijns inziens dat dit veranderende tij – tesamen met onze Westerse hoogmoed – ons dreigt te doen vervallen in een situatie, die tot grootse conflicten kan gaan leiden.
Het is hier misschien niet de plaats om Bijbelse voorzeggingen aan te halen over een laatste wereldoorlog tussen Oost en West, maar de kernwapen-wedloop nu van de grote mogendheden is er niet voor niets.
Ik was zelf kanker-researcher en in begin 80-er jaren sloeg mij de schrik om het hart dat alle aspecten van kanker in onze wereld-economie aanwezig waren.
Toen ik hierover op een medisch congres een lezing over hield werd ik totaal afgemaakt door de schrijvende pers en daarna de Staat der Nederlanden.
Snappen deed ik er niets van.
En dit was op mijn beurt weer een reden om verder te graven en ging mij verder verdiepen in evolutie-cycli en cycli der culturen, die elkaar aeonisch opvolgen.
Daarin bleek altijd weer dat verkankering en uitmergeling van het territorium de val van een cultuur in te luiden.
zie o.a http://2012.jazeg.nl
Nu zo’n 30 jaar later is de situatie op alle fronten zeer beangstigend.
Ik zie onze wereldsamenleving als geheel identiek aan een groot lichaam als geheel, waarin China als een soort bijnier functioneert.
Misschien moet U lachen om die vergelijking, maar in de terminale fase van kanker speelt de bijnier als verdedigingsorgaan een grote rol als tegenspeler van de alvleesklier die onze technologische REvolutie creëerde.
Ik schreef jaren geleden een boekje “De luxe van een kankercel te zijn” met als subtitel “Het kwaad en aardig”.
Helaas was dit alles tot op heden onbespreekbaar.

Siegfried Bok

Toch wel enigzins verbaasd was ik wel toen ik zag dat U het stukje plaatste.
Kwam het misschien mede door een TV-uitzending van gisterenavond waar rijke jongeren werden meegenomen naar het land van herkomst van hun dure schoenen, die in Kenia werden gemaakt voor een grijpstuiver en hier voor zo’n 100 Euro in de winkel ligt?
Het was voor die jongeren wel een pijnlijke belevenis, maar helaas lijkt dit meer op sensatie dan dat er werkelijk over wordt gepraat “waarom wij zo verdomd inhalig zijn” en geen nacht wakker liggen over ons pervers gedrag als kankercellen van de wereldgemeenschap.
Mag ik geinteresseerde vragen hierover in discussie te gaan op http://wetenschapeindtijd.blogspot.com/

Reinaert de Vos

Een gezonde concurrentie lijkt me een goede zaak. Zo te horen doen een aantal van de prestigieuze instituten het niet zo goed in vergelijking met chinese instituten. Ik hoop dat dit een rpikkel is voor:

1/ Nederlandse maar ook andere europese studenten om het beste uit zich te halen.
2/ Politici en samenleving in het geheel om het onderwijs eens niet grondig te hervormen maar de kans te geven zich te ontwikkelen en te concurreren op kwalitiet en niet op kwantiteit.

Gerard te Meerman

Dat het BGI de sequentie heeft ontrafeld is, zonder iets af te doen aan de prestatie om dit in korte tijd te doen, minder opzienbarend dan het lijkt. Op dit moment doet BGI, vanwege erg concurrerende tarieven, wel meer onderzoek voor instituten elders op de wereld. De apparatuur waarmee een en ander gedaan is, is echter van Amerikaanse makelij. Het opmerkelijke is dat China ook binnen de wetenschap een plaats verovert door gebruik te maken van specifieke kostenvoordelen. Het Japanse ontwikkelingsmodel waarin eerst omvang van productie en dan kwaliteit op de voorgrond staat is een groot succes. China zal echter nog wel wat tijd nodig hebben voordat het ontwikkelingspeil van de hele bevolking voldoende gestegen is. Zoals Singapore heeft laten zien kan dat proces echter in enkele tientallen jaren zijn beslag krijgen. Dat de westerse wereld failiet zou gaan als China en andere ontwikkelingslanden zich verder ontwikkelen, zoals de heer Bok lijkt te zeggen, is op weinig gebaseerd. Schoenen (en alle andere industriele productenten) die in Kenia of elders voor een grijpstuiver gemaakt worden kunnen in het Westen voor maar iets meer dan een grijpstuiver gemaakt worden, voornamelijk omdat efficiente productielijnen zo geautomatiseerd zijn dat directe loonkosten maar een klein deel van de kostprijs uitmaken. De conclusie van de heer de Vos dat prestigieuze instituten het niet goed zouden doen in vergelijking met chinese instituten, is onjuist. Het gaat hier om een puur bedrijfseconomische beslissing om routinematige bepalingen buiten de deur te doen.

Jadwiga de Bock Majewska

Hartelijk dank Mevrouw Louise O. Fresco voor interessante informatie, in reactie a.u.b. op laatste alinea …
In Nederland is nodig Onderwijs, evenwichtig onderwijs, bouwsteen voor een betere samenleving.
dat is te zien of onderwijs “genoeg is in een land”: in politieke partijen en hun fans.
Partijen die op Onderwijs bezuinigen zijn kortzichtig is mijn mening.In land onderwijs stimuleren is gevolg : geniale hersenen in dat land, en dan niet nodig is vrezen voor buitenlandse kennis,
j.l. in nieuws NOS Jonge wetenschappers in Nederland gekort op
geld voor studie-onderzoeken, schamen moet dat trio 1+1+gedoog.

Steven Roelfsema

Door de 4-jarige cyclus van verkiezingen en wisselingen van plannen en ideëen om het onderwijs te verbeteren, efficiënter te maken en/of bezuinigingen door te voeren, vanwege het feit dat elke nieuwe minister of staatsecretaris zijn stokpaardje als stempel in de geschiedenisboeken te willen plaatsen, is aan ons onderwijssysteem grote schade berokkend. Deze schade is, gezien het aantal keren dat wij van nieuwe feiten over de manco’s en tegenvallende prestaties van scholen, leerlingen en studenten, inmiddels als meetbaar te betitelen.
De geplande hervormingen, voorzover deze een positieve uitwerking hadden kunnen hebben, zijn door opvolgers afgeschoten en gewijzigd, waardoor enige positieve uitwerking amper of nooit merkbaar is geworden.
Het wordt tijd dat de politiek beseft dat het op dit moment niet mogelijk is om op onderwijs te bezuinigen zonder extra schade aan te richten. Het wordt tijd dat er geluisterd wordt naar de mensen die al jaren in het vak zitten en dicht bij de doelgroep staan. Een vertegenwoordiging van een van hen die in het onderwijs op de ladder omhoog is geklommen om vervolgens de zetel van staatsecretaris of minister te beklimmen heeft de feeling met de doelgroep al lang niet meer. Je kunt dan niet meer prat gaan op je jarenlange ervaring. Je bent dan eigenlijk “niet bij”.
Mijn idee: stop de bezuinigingen, luister naar behoeftes van het moment en zet een studiegroep op die alle wijzigingen van de laatste 25 jaar eens op een rijtje zet om te kijken wat de meest effectieve maatregelen (op het gebied van kwaliteit; uiteraard niet de pecunia) zijn geweest. Zet daar onwikkelingen o.g.v. onderwijsmethoden in andere succesvolle landen naast en maak samen met een groep van 100 docenten een nieuw plan van aanpak voor de volgende 10 tot 12 jaar.

Maria Pekelharing

2-Siegfried Bok—Ik kan me deels in uw betoog vinden, met name voor waar de westerse economie op een faillisement afstevent, maar vermoed dat dit lot eveneens de oosterse economie (onderschat de hoogmoed van het huidige China en toekomstige India niet) zal treffen, alsook andere economieen die groei met vooruitgang verwarren.
Die groei betreft tevens ons aantal, en juist dat staat aan de basis van het uitmergelen van de Aarde. Ik ben ervan overtuigd dat wij als soort alleen al met onze huidige kennis voorspelbare cycli kunnen doorbreken als we ons aantal drastisch weten te verminderen. Taboe nr. 1, want voortplanten heet een recht te zijn, dus weinig kans van slagen. Maar als we op dezelfde weg voortgaan staan ons inderdaad oorlogen te wachten, waar grondstoffen opraken, water schaars wordt, en vervuiling ons leefgebied aantast. Maar dat is maar een deel van het verhaal.
Want ook natuurlijke rampen kunnen ons treffen, waar we geen enkele invloed op kunnen uitoefenen, tenzij a.g.v. ontbossing e.d., ook weer op toenemende aantallen terug te voeren.
En wat te denken van religies en ideologieen die elkaar naar het leven staan, met ‘De Waarheid’ op zak. Dat we de keuze hebben uit vele waarheden komt bij hen niet op, dus die eigen waarheid dient niet alleen verdedigd, maar vooral ook uitgevent, desnoods met wapengekletter.
Het lichaam ‘Aarde’ kent inderdaad een sterk groeiend kankergezwel, namelijk de mensheid. Een effectieve bestrijding daarvan lijkt me het wegsnijden van ons aantal, tot acceptabele proporties. Een tijdelijke oplossing zolang niet aan ons brein en genen wordt gesleuteld, want daar zit de veroorzaker van de meeste problemen.

john prop

Interessant! Ik was tot vorige week in China en mij viel de gretigheid al op waarmee de EHEC-crisis op de Chinese TV werd verslagen.

Het is overigens de vraag of China wel zo ‘open’ is m.b.t. gegevens. De openheid over de EHEC-resultaten etc. zou wel eens een effectieve dekmantel kunnen zijn voor het feit dat de Chinese overheid andere zaken onder de pet houdt. Een voorbeeld: momenteel ligt er een ‘cordon sanitaire’ van enkele honderden kilometers rondom Tibet; buitenlanders en journalisten worden uit het gebied geweerd (i.h.k.v. ‘viering’ 60-jarige Chinese overheersing) … en daar hoor je dan weer helemaal niéts over.

J. van Lichtenvoorde

Geachte mevrouw Fresco,

Het beangstigende in de concurrentie strijd om de kennis economie in het westen is dat de regeringen denken dat het wel van de markt of het bedrijsfleven kan komen. Nu, dat komt het niet, en dat komt het nooit. Het is sterk afhankelijk van de investeringen van de overheid. Daar komt nog bij dat Verhagen het (weinige) onderzoek van de overheid nog meer op de wensen van de markt wil laten richten, en er nog minder onafhankelijk onderzoek in Nederland plaats vindt. Komt nog bij dat topkennis intensieve bedrijven Nederland verlaten (Organon, Philips Duphar) en Nederland is in een paar jaar een ontwikkelingsland in plaats van een ontwikkeld land.
China, in mindere mate India en andere Zuid Oost Aziatische landen zitten niet stil, en zijn in staat om het westen voorbij ts streven. Was ten tijde van Lissabon de kenniseconomie belangrijk om lage lonen landen als China permanent voor te blijven, nu is na 10 jaar al duidelijk, dat dat nooit meer zal lukken. Concurrentie is goed, maar Nederland heeft al bij voorbaat verloren. De overheid investeert te weinig in onderzoek, ze is erg eng op de markt gericht (erg korte termijn gericht), en er lopen te veel werkloze wetenschappers rond die nergens aan de wetenschappelijke bak kunnen komen. Het managemnet van de kennis economie is waardeloos, en dat maakt de concurrentie moeilijk. Sinds Lissabon heeft China al 10 jaar nagedacht over een kennis economie, maar Nederland nog geen week.

Koos van Groenewegen

Tja, ziet dan echt niemand waarom China zo open en gretig is over EHEC, in vergelijking tot SARS dat men onder de pet hield? Zucht. Niet zo moeilijk, hoor. EHEC toont aan dat het in Europa/Duitsland/rest van de wereld dus ook mis kan gaan. China werd beschuldigd van wantoestanden ten tijde van SARS en voedselschandalen, nu is men dus maar al te blij om te laten zien dat ze niet de enige zijn. Louise, bij een volgend incident dat zijn oorsprong in China heeft, gaat de zaak echt weer net zo op slot in China als vroeger. Denk jij van niet?

Bas de Leeuw

De reden voor de “openheid” van China over EHEC lijkt mij niet zo moeilijk te raden. EHEC toont voor hen, in vergelijking tot SARS en andere onregelmatigheden die men onder de pet hield aan dat het in de rest van de wereld (Europa zelfs!) ook mis kan gaan met voedselhygiene. Men is dus nu maar al te blij om te laten zien dat ze niet de enige zijn. Bij een volgend incident dat zijn oorsprong in China heeft, gaat de zaak echt weer net zo op slot in China als vroeger.

Siegfried Bok

@ Maria Pekelharing.
Graag reageer ik op Uw schrijven.
U denkt dat wij als soort alleen al met onze huidige kennis voorspelbare cycli kunnen doorbreken als …???
Maar is onze technologie niet de bakermat van de scheefgroei tussen mens en natuur?
Dat wordt met zekerheid onze ondergang.
Het heet ook niet voor niets technologische REvolutie en geen evolutie.
Ik mag dan atheistisch zijn opgevoed, maar kreeg tijdens mijn zoektocht naar onze – sorry dat ik het zeg – mens”domheid” veel respect voor de Bijbel waarin onderwijl staat dat het woord zuiver zou blijven.
Zal hier nu niet verder op ingaan, want dan wordt het een boek.
De hele ontwikkeling nu staat feitelijk exact beschreven.
De mensenplaag werd cryptisch verwoord als zijnde sprinkhanenplaag en zelfs dat het verenigd Europa een kort leven beschoren was.
Nu is de bakermat van onze cultuur Griekenland failliet, hetgeen tot een domino-effect zal leiden.
Nu is ook goed te zien hoe “ieder voor zich en God voor ons allen” vecht voor IK WIL overleven.
Ik begon mijn studie naar cycli toen ik als conventioneel medicus in aanraking kwam met de acupunctuur-leer, die onderdeel is van een doctrine die luidde “Alle cycli in Al wat Is zijn elkaars gelijke en alles gebeurt tezelfdertijd”.
Deze simpele doctrine kostte mij 20 jaar onafgebroken zoeken.
Onze epidemie van kanker valt niet toevallig samen met de verkankering van de wereld-economie.
En dit alles valt weer samen met kosmische cycli waar wij nu op de overgang staan van het “Waterman-tijdperk”.
Een van de aspecten van kanker is interne recycling van afval door een defect in de lichaams-samenleving.
Dit is ook onze recycling en niet toevallig vindt nu boven ons ook weer recycling plaats van afval van het “sterren-metabolisme”.
Ik kan dit verhaal nog veel langer maken, maar “ziende blind en horende doof” gaan wij onverdroten voort met zelfvernietiging.
Al in 1981 werd ik in de banvloek gedaan door Staat en KNMG.
En nu staan we voor onoplosbare problemen, die wij zelf gecreëerd hebben.
En toch…
Misschien mag ik U uitnodigen op mijn blogje http://wetenschapeindtijd.blogspot.com/ , waarin ik probeer te verhalen wat de zin van de evolutie is geweest voor kosmisch welzijn.
We zijn echt niet meer dan gerecycled stof van de sterren-metabolisme, maar gedragen ons als God van ons eigen universum.
Dit luidt de “verwatering” van het aardse leven in.

J. van Lichtenvoorde

@ van Groenewegen en de Leeuw

Tijdens de SARS crisis was het vooral de geheimzinnige houding van provinciale gouverneurs en lokale bestuurders die parten speelde. Tot de minister van volksgezondheid (Wu Yi) boos werd, en openheid eiste. Daarna ging het onderzoek opeens een stuk sneller.
De wetenschappelije openheid is van een andere orde. Bij het BGI in Shenzen werken ongeveer 400 erg jonge mensen. Die hebben hun buitenlandse contacten, want buitenlandse instituten zetten ook hun resultaten online. En de Chinezen hebben een terugkeer programma voor succesvolle buitenlandse wetenschappers die in eigen land met steun van de overheid aan de gang kunnen gaan. De normstelling tussen deze “buitenlandse” chinezen en de lokale chinezen kan soms nog wel eens verschillen, maar de terugkeer groep heeft over het algemeen meer respect van de overheid. Er is een langzame cultuur omslag aan de gang en de vraag is hoe lang het duurt voordat de omslag gemaakt is.
Als de huidige jonge generatie met veel buitenlandse contacten aan het bewind is, is de omslag gemaakt.

J. Brox

@ Maria Pekelharing – Siegfried Bok – J. van Lichtenvoord:
De wereld is onderhevig aan veranderingen.
Dit is altijd zo geweest.
De mensen aan de macht of achter de macht verdelen de macht en het lijkt dat structuur naar totalitaire macht via grote chaos door armoe en honger gerealiseerd gaat worden.
De macht is verdeeld en de media stuurt de tendens.
De elite graaft zich in en de nieuw age is de weg kwijt.. Toch lees ik op (uw Dr Bok) blogje dat het goed gaat zoals het gaat en dat het mensen dom niet lang meer heeft op deze planeet.

Religie is een machtsmiddel van weleer Mevr Pekelharing en nu vertrouwd het leeuwendeel de politiek en durft alleen op feestjes en in vertrouwde kringen gal te spugen.

Het geld wordt minder waard en in komkommertijd zal er altijd iets de kop op steken wat afleid van de werkelijke focus waar het om gaat. Eh het Hec is van de dam.,

Van stof tot stof is een feit, de mens kan een zijn met de natuur, het is eeuwen lang in balans geweest met de natuur.. en nu leeft er een tendens dat het dmv de verzonnen tijd, op z’n eind af tikt..

Dit zou kunnen kloppen maar uiteindelijk kan het ook de grootst verzonnen misinformatie zijn ooit gekend.

Ik zie geen omslag in cultuur.. maar moderne slaverij…

En hoe lang is een chinees!

De Vries, Singapore

Het is waar, het opleidingsniveau van veel Aziaten ligt hoger dan dat van de meeste Europeanen. Ook zouden Aziaten het slimste ras zijn.
Echter, zonder westerse expats zouden vele landen hier het niet redden. Waarom niet?
Omdat de kinderen hun jeugd wordt ontnomen. Na school extra algebra voor 6 jarige, daarna vioolles en mandarijn. Om 9pm kom voor het laatst een schoolbus ons buurjongetje thuisbrengen. Voetballen, tikkertje, ruziemaken en het weer bijleggen, verstoppertje of een fiets maken kan hij echter niet.

Sociale eigenschappen, creativiteit, zelfvertrouwen, leiderschap, delen, geven om later terug te kunnen ontvangen, leren ze hier niet, niet spelenderwijs, niet op school. Opgeleid tot hele slimme werkmier die doet wat wordt opgedragen maar geen verantwoordelijkheid durft te nemen en als hij/zij klaar is, niet verder meedenkt en zelfstandig doorwerkt.

Natuurlijk zijn er uitzonderingen maar het is de meest gehoorde klacht van de vele expat managers hier: ze durven geen beslissing te nemen en doen alleen maar wat ze is opgedragen.
het meest trieste blijft dat die 10 jaar van je leven dat je kind kunt zijn, ze dit niet mogen zijn. Ze hoeven niet te bedelen, er is geld genoeg maar het gaat naar opleiding. Street-smart is wellicht politiek te bedreigend.

A. Zwerts

Wat zou het toch uitmaken waar iets onderzocht wordt en door wie? Het gaat er om dat er een juiste diagnose wordt gesteld en er tijdig maatregelen genomen kunnen worden.

Daarbij denk ik ‘waar zijn we toch mee bezig, en waarom dan?’. Zou het niet veel prachtiger zijn als wij als mensen over de hele wereld de handen tezamen inslaan en SAMEN bouwen aan een wereldmaatschappij waarin wij elkaar allemaal accepteren en wij elkaar niet met verwijten om de oren slaan en wij er SAMEN met al onze kennis en kunde (die tegenwoordig toch een forse vorm begint aan te nemen)voor zorgen dat vanaf morgen (het liefst VANDAAG) iedereen te eten, te drinken heeft, medische zorg binnen bereik heeft, een onderdak heeft, kleding heeft en educatie kan krijgen?
Vaak wanneer je dit mensen vraagt wordt er gezegd dat dat inderdaad prachtig is, tevens onrealistisch.. Maar is dat wel zo onrealistisch? Ik denk het niet. Ik denk dat het wel veel moeite kost, maar als we er allemaal voor gaan is het toch een kans waard?

Is het hebben van macht of rijkdom aangenamer dan het realiseren van een wens die (bijna) iedereen op de wereld heeft?

Jürgen Soedirman

De beste mogen het weten.

Maria Pekelharing

16-De Vries, Singapore—Wat u daar schetst, die kant gaan wij hier ook op. In verhullende verpakking, maar met eenzelfde inhoud, of juist gebrek daaraan. Van wieg tot graf geschoold om te werken en te dienen, ten bate van een systeem dat zich aldus bewijst en in stand houdt. Denken daarbij mag, voor zover niet buiten de gestelde kaders, want anders kansloos. We worden een leven lang geprogrammeerd, geconditioneerd en gemanipuleerd om dat systeem op poten te houden, ten behoeve van een (politieke en economische) elite die zichzelf aldus in het zadel helpt en houdt. Wij noemen dat democratie, zij dictatuur. De huidige aanval op een aantal dictaturen maakt de verschillen inzichtelijk, tussen leiders en volk. Maar ook niet meer dan dat, want uit hetzelfde volk staan nieuwe leiders op, tot de verschillen zich weer aandienen, want los van groeistuipen komen we nooit. We stappen nu eenmaal graag in een lift, zonder ons te bedenken dat zo’n ding ook neerwaarts kan. Daar was de Aarde al van overtuigd, alsmede de andere soorten van leven. Nu wij nog…
Graag wil ik uw betoog van een correctie voorzien, want ‘opgeleid tot hele slimme werkmier’ moet volgens mij zijn: ‘opgeleid tot een hele slaafse en volgzame werkmier’. En wie weet, misschien is die daar bij geboorte al toe veroordeeld, waar wij ook collectief een ‘slimheid’ aan de dag leggen die het niet haalt bij de laagste ondersoort. Het soort dus dat zijn eigen habitat niet om zeep helpt.

Maria Pekelharing

13-Siegfried Bok—Als onze kennis mocht leiden tot decimering van ons aantal, dan denk ik inderdaad dat we -ogenschijnlijk voorspelbare- cycli kunnen doorbreken, vanwege de aantallen en daarmee gepaard gaande voorspelbaarheid, o.a. van behoeftebevrediging. Althans tijdelijk, want de toename van dat aantal is wel voorspelbaar, tenzij drastisch wordt ingegrepen. Dat neemt niet weg dat er altijd parallellen zijn die op cycli kunnen duiden, maar ons zelfinzicht is te gering en onze ervaring te kort om daar zekerheden aan te ontlenen, anders dan die van de Enkhuizer Almanak. U zou dus net als die Bijbelse e.a. voorspellingen gelijk kunnen hebben (voor de overzichtelijke termijn), maar ook niet, en dat is wel zeker.
We kennen ons brein een goddelijke, universum omvattende status toe, maar juist indachtig dat universum vrees ik dat we veroordeeld zijn tot een Aardse bandbreedte. Mogelijk zijn de grenzen daarvan nog niet bereikt, maar we zijn onvermogend dat te weten. We kunnen immers ook niet beter weten dan we kunnen weten, menselijkerwijs. Alle andere wijzen zijn voor ons onbereikbaar, wat ons niet echt wijzer maakt.
Ik maak graag gebruik van uw uitnodiging, maar ben nu even een tijdje uit de roulatie, de zon roept!

dirk den boer

over chinese opvoeding: heb het niet gelezen, maar het boek van die tijgermoeder (trouwens een chinese uit de USA begrijp ik) geeft wel te denken, als je dat vergelijkt met die krengetjes van bij ons die op school bijna niets meer leren en als het aankomt op treffen met ouders en, zoals ik laatst in een super opmerkte, zelfs met grootouders, altijd gelijk krijgen. Het wordt tijd voor een nieuwe Orwell, en een nieuwe titel ” New Animals Planet”.