Toby, het briljante zoontje van supergeleerde Tenma, sterft bij een mislukt experiment. De rouwende vader bouwt een onverwoestbare robot naar diens evenbeeld en laadt Toby’s geheugen op. Om deze ‘Astro Boy’ naar de schroothoop te verwijzen als hij niet aan zijn verwachtingen voldoet.

Bekijk de trailer van Astro Boy:

Astro Boy, gebaseerd op een Japanse mangastrip uit 1952 die in de jaren zestig een Amerikaanse tekenfilmserie had, is een Pinokkio van roestvrij staal. Na de vaderlijke afwijzing valt hij in handen van een poppenspeler, hier een organisator van robotgevechten. Maar Pinokkio weet dat ergens de warme omhelzing van vader Geppetto wacht en dat hij bij goed gedrag een jongetje van vlees en bloed wordt. Astro Boy is door zijn vader verworpen en moet zichzelf leren accepteren.

Astro Boy speelt in een toekomstwereld, met een elite die in het zwevende Metrocity leeft en een onderklasse die tussen de puinvelden op het aardoppervlakte onderdelen jut, een decor dat herinnert aan Wall-E. De slechterik, president Stone, kweekt paranoia over een dreigende opstand der horden, waartegen hij gevechtrobots met een destructieve rode energie wil inzetten. De batterij van Astro Boy is blauw.

Alles klopt

Astro Boy is niet opmerkelijk of origineel, wel competent, dynamisch en bij vlagen grappig. Alles klopt: de karakters, de robotgevechten, de vormgeving, de insidergrappen. Je vermoedt dus seriepotentieel, maar nee: de film flopte elders. Mogelijk beroert het Frankensteinthema een te tere snaar. Een vader die zijn kind wil laten demonteren: stevige kost voor de kindermatinee.