‘Dwing me niet standaard-Chinees te spreken’
In de zomer van 2010 gingen een paar duizend Kantonezen de straat op om een lans te breken voor hun spreektaal, het Kantonees – een explosieve situatie, die toch min of meer vreedzaam eindigde. Maar een artikel in de Avondkrant…
Lees verder›Wat is geluk?
Wat is geluk? Voor mij is dat na een lange afwezigheid naar Lhasa terugkeren, door mijn moeder geknede tsampa eten, een knuffel van mijn nichtje met haar heldere ogen krijgen, de bakjes met zuiver water op het huisaltaar schoonmaken, of…
Lees verder›Tibet brandt
De twintigjarige monnik Tapey van het Kirtiklooster in het Ngaba-district (in de voormalige provincie Amdo), die zich op 27 februari 2009 in brand stak, was misschien wel de eerste in de Tibetaanse regio die zich op die manier uitdrukte. Terwijl…
Lees verder›Modernisering herschrijft de identiteit van Tibet
Moderniseren lijkt politiek correct geworden. Onder de dekmantel van de modernisering wordt in China van alles verdoezeld: de corrupte alleenheerschappij van de politiek, de onevenwichtige ontwikkeling van de economie, de gestage teloorgang van de culturele diversiteit, de vervuiling en uitputting van het leefmilieu en de natuurlijke grondstoffen — allemaal grootschalige, ingrijpende zaken. Lees verder›Het Potalapaleis is niet de Poort van de Hemelse Vrede
Voor het Potalapaleis lag oorspronkelijk een bos; er was een troon gemaakt waarop de Dalai Lama kon uitrusten tijdens zijn wandelingen. Maar na de bezetting in de jaren 50 werd het bos omgehakt en werd het hoofdkwartier van de koloniale overheid er gebouwd. Dit gebouwencomplex was volledig omringd door een dikke muur van rode bakstenen, net zoals Zhongnanhai, het centrale hoofdkwartier van de Chinese machthebbers in Peking, door een rode muur is omgeven. Lees verder›Lhasa? Lhasa!
In de jaren tachtig, toen China werd hervormd en opengesteld, was Lhasa doorgaans de plek waar de Tibetaanse elite wilde zijn. Ik heb heel veel jonge Tibetanen gezien die na hun afstuderen in Beijing, Shanghai of andere grote steden konden…
Lees verder›Zonder paspoort heb ik toch de Dalai Lama gezien
Acht jaar geleden werd mijn essaybundel Aantekeningen over Tibet gepubliceerd. Daarin schreef ik bij een foto van een Tibetaanse vader en zoon die heimelijk op weg waren van Lhasa naar Dharamsala, waar de Dalai Lama en de Tibetaanse regering in ballingschap verblijven: ‘De Dalai Lama, die op bescheiden wijze beide kanten observeert en die door velen wordt omringd, is de persoon met wie alle gelovige Tibetanen zich het meest vertrouwd en verbonden voelen, en naar wie ze het meest verlangen.’ Lees verder›Het geheim van Tibet
Iemand met een geweten dient zich rekenschap te geven van de realiteit en de geschiedenis, die beide nu eenmaal bijzonder meedogenloos zijn. Als dichter voel ik in Tibet op elk moment de spanning tussen de realiteit en de geschiedenis – een spanning die uiteindelijk de ivoren toren waarin ik mij had opgesloten aan diggelen heeft geslagen. Lees verder›Neem gewoon de Transsiberië Express!
Snel beslissen is gewenst, maar er zijn nog plaatsbewijzen te koop voor de Transsiberië Express (via Vladiwostok) en de iets kortere Transmantsjoerije Express van China naar Europa. Althans vanaf zaterdag, want de treinen van woensdag zijn uitverkocht.
,,U moet dan…
Lees verder›
Chinese roulette
China is het laatste land waar mijnbouwers en landen met grondstoffen ruzie mee willen maken. De snelheid waarmee Rio Tinto en Australië maandag de Rio Tinto-zaak afsloten, kwam dus niet als een al te grote verrassing.
Een paar uur nadat…
Lees verder›Google.cn gesloten. Nou en?
Skypevraag aan Wang Mei, Shanghainese vriend en internetondernemer: ,,Hey, zaoshang hao. Heb je last van dat gedoe met Google?
Mei antwoordt met een breed grijzende emoticon en de tekst: ,,Natuurlijk niet, het maakt geen enkel verschil of we nu wel of…
Lees verder›