De beschermgoden van het boeddhisme zijn dronken

In april van het jaar van de rat volgens de Tibetaanse kalender (2008) kwam de mobiele eenheid van de stad Zhengzhou naar Rebkong, enkel en alleen om op te treden tegen de monniken van het Rongwoklooster. De agenten waren in het zwart gekleed en stevig en groot, niet zoals die van de bewapende politie, die mager en klein zijn. Bovendien waren ze goedgetraind, ze waren snel en verbeten, en pakten in één keer enkele honderden monniken op. Lees verder
Door Tsering Woeser op 29 februari 2012

Het Cultuurpaleis der Volkeren

Bij Xidan, een van de populaire winkelgebieden van Peking, staat een gebouw dat een blauw geglazuurd dak met opgekrulde hoeken heeft. Dit gebouw, dat in september 1959 werd geïnaugureerd, is door Mao Zedong ‘Het Cultuurpaleis der Volkeren’ genoemd, maar het zou beter zijn die naam te veranderen in ‘Het Cultuurpaleis van de Etnische Minderheden’. Lees verder
Door Tsering Woeser op 22 februari 2012

Mijnbouw verwoest Tibet

Vlakbij Lhasa ligt Gyama, de geboorteplaats van een van Tibets grootste vorsten, Songtsän Gampo. In de Chinese cultuur wordt de geboorteplaats van keizers beschouwd als een kostbare fengshui-plek. Dergelijke plaatsen worden over het algemeen zorgvuldig beschermd, maar niet Gyama. Gyama verdient het niet uiteengereten te worden, zoals nu gebeurt. Lees verder
Door Tsering Woeser op 8 februari 2012

Wat is geluk?

Wat is geluk? Voor mij is dat na een lange afwezigheid naar Lhasa terugkeren, door mijn moeder geknede tsampa eten, een knuffel van mijn nichtje met haar heldere ogen krijgen, de bakjes met zuiver water op het huisaltaar schoonmaken, of…

Lees verder
Door Tsering Woeser op 25 januari 2012

Tibet brandt

De twintigjarige monnik Tapey van het Kirtiklooster in het Ngaba-district (in de voormalige provincie Amdo), die zich op 27 februari 2009 in brand stak, was misschien wel de eerste in de Tibetaanse regio die zich op die manier uitdrukte. Terwijl…

Lees verder
Door Tsering Woeser op 18 januari 2012

Modernisering herschrijft de identiteit van Tibet

Moderniseren lijkt politiek correct geworden. Onder de dekmantel van de modernisering wordt in China van alles verdoezeld: de corrupte alleenheerschappij van de politiek, de onevenwichtige ontwikkeling van de economie, de gestage teloorgang van de culturele diversiteit, de vervuiling en uitputting van het leefmilieu en de natuurlijke grondstoffen — allemaal grootschalige, ingrijpende zaken. Lees verder
Door Tsering Woeser op 11 januari 2012

Het Potalapaleis is niet de Poort van de Hemelse Vrede

Voor het Potalapaleis lag oorspronkelijk een bos; er was een troon gemaakt waarop de Dalai Lama kon uitrusten tijdens zijn wandelingen. Maar na de bezetting in de jaren 50 werd het bos omgehakt en werd het hoofdkwartier van de koloniale overheid er gebouwd. Dit gebouwencomplex was volledig omringd door een dikke muur van rode bakstenen, net zoals Zhongnanhai, het centrale hoofdkwartier van de Chinese machthebbers in Peking, door een rode muur is omgeven. Lees verder
Door Tsering Woeser op 4 januari 2012

Lhasa? Lhasa!

In de jaren tachtig, toen China werd hervormd en opengesteld, was Lhasa doorgaans de plek waar de Tibetaanse elite wilde zijn. Ik heb heel veel jonge Tibetanen gezien die na hun afstuderen in Beijing, Shanghai of andere grote steden konden…

Lees verder
Door Tsering Woeser op 28 december 2011

Zonder paspoort heb ik toch de Dalai Lama gezien

Acht jaar geleden werd mijn essaybundel Aantekeningen over Tibet gepubliceerd. Daarin schreef ik bij een foto van een Tibetaanse vader en zoon die heimelijk op weg waren van Lhasa naar Dharamsala, waar de Dalai Lama en de Tibetaanse regering in ballingschap verblijven: ‘De Dalai Lama, die op bescheiden wijze beide kanten observeert en die door velen wordt omringd, is de persoon met wie alle gelovige Tibetanen zich het meest vertrouwd en verbonden voelen, en naar wie ze het meest verlangen.’ Lees verder
Door Tsering Woeser op 21 december 2011

Het geheim van Tibet

Iemand met een geweten dient zich rekenschap te geven van de realiteit en de geschiedenis, die beide nu eenmaal bijzonder meedogenloos zijn. Als dichter voel ik in Tibet op elk moment de spanning tussen de realiteit en de geschiedenis – een spanning die uiteindelijk de ivoren toren waarin ik mij had opgesloten aan diggelen heeft geslagen. Lees verder
Door Tsering Woeser op 14 december 2011