De Amerikaanse president was door de Franse president Sarkozy uitgenodigd om in zijn eerste ambtsjaar de landing van Amerikaanse, Britse en Canadese troepen op de Normandische kust op 6 juni 1944 te herdenken.

Sarkozy had ook de Britse premier Brown en de Canadese premier Harper uitgenodigd, en na enige druk van president Obama ook het Britse koninklijk huis. De Britse koningin liet zich vertegenwoordigen door prins Charles.

Op de begraafplaats in Colleville-sur-Mer liggen 9.387 Amerikaanse soldaten begraven die omkwamen bij de gevechten in 1944 en 1945. De begraafplaats ziet uit op Omaha Beach, één van de zes stranden waar de geallieerde troepen 65 jaar geleden landden.

Klik op de foto om de fotoserie te zien (popup)

Obama probeerde in zijn rede antwoord te geven op de vraag waarom de landing op D-Day, die het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa inluidde, ,,tussen alle andere slagen en oorlogen in de wereld zo’n belangrijke plaats in ons geheugen in neemt.” Zijn antwoord was dat mensen ,,van welk geloof dan ook, en zonder geloof, met alle verschillen in cultuur toen samen streden tegen het kwaad.”

Ook premier Brown en premier Harper legden in hun redes verband met het thema van een universele strijd. Brown, die Omaha Beach eenmaal per ongeluk aanduidde als Obama Beach, zei dat oorlogen zoals in Darfur en dictaturen zoals in Zimbabwe laten zien dat ,,er nog steeds dromen van bevrijding zijn om na te streven”. Harper noemde de oorlog in Afghanistan een verlengde van de strijd van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog.

Sarkozy onderstreepte dat het verenigde Europa is geboren uit het besef na de Tweede Wereldoorlog dat ,,de helse cyclus van wraak” doorbroken moest worden.

De herdenking van D-Day, dit jaar 65 jaar geleden, had dit jaar een minder politiek karakter dan de 60-jarige herdenking vijf jaar geleden. Toen gold de aanwezigheid van president Bush, een jaar na de Frans-Amerikaanse wrijving over de oorlog in Irak, als een teken van streven naar herstel van de betrekkingen tussen beide landen. Bovendien had de Duitse bondskanselier Schröder de uitnodiging van president Chirac aangenomen, nadat zijn voorganger Kohl tien jaar eerder nog had geweigerd de Duitse nederlaag te herdenken.

President Sarkozy had getracht van de herdenking, een dag voor de verkiezingen voor het Europees Parlement in Frankrijk, de aandacht zo exclusief mogelijk te richten op de ontmoeting tussen hem en Obama. De twee presidenten hielden uiteindelijk een persconferentie van een kwartier, na twintig minuten werkoverleg in Caen.

Een dag eerder bezocht Obama al in gezelschap van onder anderen bondskanselier Merkel het voormalige concentratiekamp Buchenwald. In Berlijn en Parijs werd enigszins gemopperd over een ‘minimumservice’ van de Amerikaanse president in Europa, die eerder in de week in Cairo een grote toespraak hield voor de islamitische wereld.

Na een halve dag in Duitsland blijft hij weliswaar het hele weekeinde in Frankrijk, maar in Parijs maakte Obama geen tijd vrij voor president Sarkozy. Het gezin Obama bezoekt verschillende attracties in de stad, waaronder het Centre Pompidou.

Beelden van D-Day:

Berichten in het Duitse journaal in 1944 over D-Day: