Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Kijktips vanaf IDFA: alles geven voor de bergsport, desnoods je leven

20-M-21

De gevaarlijkste beklimming ter wereld is volgens kenners te vinden in de Himalaya. Van de honderd klimmers die de top willen halen overleven er slechts zestig. De Spaanse klimmer Iñaki Ochoa dreigt in 2008 een van de dodelijke slachtoffers te worden wanneer hij op 7400 meter hoogte een beroerte krijgt, en vrienden starten een riskante reddingsactie.

Zijn vriendin en enkele vrienden die vernemen hoe ernstig de situatie is, trommelen meer mensen op in een poging hun vriend te redden. Een bijna onmogelijke operatie die in de documentaire The Ridge gereconstrueerd is.

Het verhaal roept vragen op. De hobby die deze mensen uitoefenen is levensgevaarlijk. Deze beklimming, langs de zuidwand van de berg Annapurna, in het Nepalese deel van de Himalaya, blijkt in veel gevallen een fatale beproeving voor het menselijk lichaam. Waarom, in godsnaam, begin je aan zoiets: een groot deel van de tocht wordt ijlend in gure ijskou doorgebracht. Het uitzicht is ook prachtig op een veilige hoogte, zou je denken.

De twaalf ‘reddingsklimmers’ worden opgezocht, gefilmd tijdens het trainen en klimmen, en aan het woord gelaten over hun liefde voor de levensgevaarlijke klimsport.

Met vlagen erg aanstekelijk, maar zo nu en dan doet de film aan als een extreem lange reclame voor een groot sportmerk: veel prachtige natuurplaatjes, sportende afgetrainde lijven en prikkelende oneliners als “deze klim begin je niet om te gaan sterven, maar om te voelen wat het betekent om te leven”.

Sportfanaten die de grenzen graag opzoeken zullen zich deels herkennen in de extreme figuren die aan het woord komen. Zij die af en toe lichtkromme tenen krijgen van de theatrale taal (zoals ondergetekende) kunnen evengoed wegdromen bij de mooie beelden. En toegegeven: de gedrevenheid om een vriend van de dood te redden is bijzonder indrukwekkend. Vooruit, zelfs inspirerend.

Geplaatst in:
Algemeen
Lees meer over:
documentaire
Filmfestival
IDFA

7 reacties op 'Kijktips vanaf IDFA: alles geven voor de bergsport, desnoods je leven'

Reinaert de Vos

Waar moet je in deze tijd nou nog naartoe, als ontdekkingsreiziger? Of als je je niet prettig voelt in de hooggestructureerde en geautomatiseerde wereld waar waarden als vriendschap gereduceerd worden tot een knop op facebook. Misschien zijn we domme romantici die ons leven voor niets wagen maar we doen ook niemand kwaad.

Barents

Eens Reinaert. We moeten blijkbaar in ieder geval niet naar NRC.nl om de lichtzure praatjes te lezen van een verhaaltjesschrijver niet begrijpt waarom sommige mensen werkelijk geinspireerd zijn en het maximale uit zichzelf willen halen. Auteur zal ook niet begrijpen waarom er mensen zijn die Olympische medailles proberen te winnen.

Als je iets niet begrijpt, kraak het dan niet af. Wel bedankt voor de ‘tip’.

PieterVZ

Jaren geleden dacht een werkgever mij te plezieren met een (verplichte) deelname aan een managementworkshop van Ronald Naar (‘Going to the top – A source of inspiration for anyone who wishes to enhance their teamcoaching skills’), Een van zijn lessen ging over het ‘onzichtbare touw waaraan je samen met je collega’s naar de top klimt’. Er waren ook dia’s met, inderdaad, ‘prachtige natuurplaatjes’. En nog meer opzienbarende wijsheden: ‘Bij moeilijke beslissingen: vertrouw altijd op je intuïtie.’
Na afloop wist ik het zeker: bergbeklimmers zijn eikels die gebakken lucht verkondigen over hun nutteloze tochten in de ijle lucht.

Ronald Naar stierf vorig jaar tijdens een klauterpartij in Himalaya. Zijn intuïtie had hem gezegd niet te gaan. ‘Sukkel’, dacht ik vrolijk. En voor die vrolijkheid schaamde ik me niet.

PieterVZ

Jaren geleden dacht een werkgever mij te plezieren met een (verplichte) deelname aan een managementworkshop van Ronald Naar (‘Going to the top – A source of inspiration for anyone who wishes to enhance their team-coaching skills’), Een van zijn lessen ging over het ‘onzichtbare touw waaraan je samen met je collega’s naar de top klimt’. Er waren ook dia’s met, inderdaad, ‘prachtige natuurplaatjes’. En nog meer opzienbarende wijsheden: ‘Bij moeilijke beslissingen: vertrouw altijd op je intuïtie.’

Bergbeklimmers verkondigen gebakken lucht over hun nutteloze tochten in de ijle lucht. Daarmee betalen ze hun hobby.

Ronald Naar stierf vorig jaar tijdens een klauterpartij in Himalaya. Zijn intuïtie had hem gezegd niet te gaan. ‘Oen’, dacht ik vrolijk. En voor die vrolijkheid schaamde ik me gek genoeg niet.

Saskia

@Reinaert de Vos: die laatste zin klopt natuurlijk in het geheel niet. Denk aan de sherpa’s die hun leven wagen om bergbeklimmers “hun ervaring” te laten beleven. Denk aan alle reddingswerkers die nodig zijn voor allerlei overmoedige klimmers. Maar denk ook aan de enorme vervuiling van de hoogste bergen ter wereld door de spullen (en lijken) van bergbeklimmers die gewoon worden achtergelaten. “Leave nothing behind, except your footprint” gaat bij deze mensen helaas niet op…

PieterVZ

Jaren geleden dacht een werkgever mij te plezieren met een (verplichte) deelname aan een managementworkshop van Ronald Naar (Going to the top: A source of inspiration for anyone who wishes to enhance their team-coaching skills). Een van zijn lessen ging over het onzichtbare touw waaraan je samen met je collega’s naar de top klimt. Er waren ook dia’s met, inderdaad, prachtige natuurplaatjes. En nog meer opzienbarende wijsheden: Bij moeilijke beslissingen: vertrouw altijd op je intuïtie.
Na afloop wist ik het zeker: bergbeklimmers zijn eikels die gebakken lucht verkondigen over hun nutteloze tochten in de ijle lucht. Daarmee betalen ze hun dodelijke hobby. Ronald Naar stierf vorig jaar tijdens een klauterpartij in Himalaya. Zijn intuïtie had hem gezegd niet te gaan. Sukkel, dacht ik vrolijk. En voor die vrolijkheid schaamde ik me gek genoeg niet.

toon hezemans

Het DMFF in Heerlen in januari laat een heel scala aan bergfilms zien, die een iets bredere kijk op dit thema bieden. Met een IDFA film als ‘Il Capo’ van vorig jaar of de Biënnale van Venetië bijdrage ‘Passage2011′, waarin het niet meteen gaat om wat voor doodsverachters die klimmrs toch zijn.