Alleen maar nette mensen: lachen om tieten, konten en laffe mannen
'Alleen maar nette mensen' ging gisteren in première. Still uit de film.
Heel flauw, een tikkeltje naargeestig, maar bovenal grappig. Zo omschrijven recensenten de in 'Alleen maar nette mensen' geschetste cultuurclash, die sinds gisteren in bioscopen te zien is. De verfilmde roman over de joodse David en zijn bovenmatige interesse in Surinaamse vrouwenbillen is weliswaar niet altijd even scherp, maar zeker wel de moeite waard. Volgens de meesten dan.
David leeft voor eten en neuken, de rest bestaat niet. Want, die 'rest' is "hypocriet gezever, met name de intellectuele kletspraatjes van zijn welvarende nest", schrijft NRC-journalist Peter de Bruijn. Dus gaat die naar voedsel en seks hunkerende David op zoek naar een stel stevige Surinaamse billen. Die vindt hij bij de voluptueuze Rowanda. Een jonge moeder met twee gouden tanden en een met glitters bedekte mobiele telefoon tussen haar borsten.
De cultuurclash tussen Oud-Zuid en Zuidoost
En dan begint het verhaal waar enkele jaren geleden zo ontzettend veel ophef over was: de clash tussen twee clichématig omschreven culturen. Aan de ene kant de extravagante Bijlmerbabes die zich in gewaagde, veel te strak zittende kledij uitlaten met de verkeerde types op zogenoemde Kaboelafeesten. Onbeschaamd billenschuddend. Aan de andere kant de elite van Amsterdam-Zuid met hun politiek correcte gesprekken gevoerd op high-society feestjes waar iedereen zich te pletter verveelt.
Maar van het onbehaaglijke gevoel dat Robert Vuijsjes boek in 2008 bij (verontwaardigde) lezers achter kon laten, is volgens recensent De Bruijn in de film nauwelijks iets te bespeuren. De Bruijn in NRC Handelsblad:
"De raciale zedenschets is gebleven, maar van de leegte van David is niet veel over. In de roman is hij een antiheld, een uitvreter pur sang, zonder sympathieke eigenschappen. In de film is hij meer Flipje in Bijlmerland; geen antiheld maar een schelm, die zich naïef in het erotische avontuur stort."
Still uit de film 'Alleen maar nette mensen'.Still uit de film 'Alleen maar nette mensen'.
De film ontbreekt het aan diepgang
"De film snijdt niet diep", voegt De Bruijn er nog aan toe. Datzelfde vindt ook journalist Jann Ruyters van dagblad Trouw. Ruyters:
"'Alleen maar nette mensen' is eerder pubervermaak à la 'American Pie': lachen om tieten, konten, laffe mannen. Prettig energiek wel, maar niet meer dan even vermakelijk."
Waar de film diepgang vereist, blijft deze juist achterwege meent Ruyter. Daardoor blijven "karakterontwikkeling, scherpe satire en een helder statement uit", schrijft de recensent. Mark Moorman van Het Parool kan zich deels wel vinden in het commentaar van de Trouwjournalist. Zo schrijft hij:
"De naargeestige scènes waarin onze vrolijke David terechtkomt in situaties waarin jonge vrouwen zich prostitueren in een perverse ruilhandel, hebben niet het gewicht dat ze zouden moeten hebben."
Hoofpersonage David heeft een bovenmatige interesse in grote billen. Still uit de film 'Alleen maar nette mensen'.Hoofpersonage David heeft een bovenmatige interesse in grote billen. Still uit de film 'Alleen maar nette mensen'.
Veel grappiger dan het boek?
De film is dus een stuk minder zwaar dan het boek. "De grapdichtheid is opgevoerd", aldus Bor Beekman van de Volkskrant. Maar heel erg is dat niet, want zo stelt Beekman, heel flauw kan ook heel raak zijn. Beekman:
"Lodewijk Crijns dient de nare momenten uit de film zonder suikerrand op - van kelderboxbezoek tot treurigste filmorgie ooit gefilmd - maar laat die toch niet breken met de lollige teneur. Dat is razend knap."
Ook Nu.nl prijst de nieuwste productie van cineast Lodewijk Crijnst. Wat een simpele klucht kon worden, werd een interessante zedenschets, aldus de nieuwssite. Nu.nl:
"Crijns had van Alleen Maar Nette Mensen makkelijk een platte klucht kunnen maken over twee botsende culturen, maar hij weet tussen alle hilarische grappen ook de nuance te vinden. Maar bovenal valt er erg veel te lachen om Alleen Maar Nette Mensen, en dan vooral door de scherpe typeringen van de beide milieus, die op film nog beter tot hun recht komen dan in het boek."
