Debutante Maan Leo krijgt ‘invitatie tot overspel’
Maan Leo. Foto Roosefelt Academy
Wilde ze misschien een kopje koffie komen drinken op de uitgeverij om eens te praten over haar 'meeslepende kwaliteiten'? Debuterend schrijfster Maan Leo vond dat de concurrerende uitgever haar een oneerbaar voorstel deed.
Opeens had Maan Leo er een Facebookvriend(in) bij. De kersverse vriend ontpopte zich al snel als redacteur van uitgeverij Prometheus/Bert Bakker, die een berichtje stuurde dat hij of zij Leo's roman 'dit weekend in één ruk uit' las. Maar Leo was niet gediend van het 'onmiskenbare baltsgedrag' via Facebook van de redacteur, die verder niet bij naam genoemd wordt. In een stukje dat Leo deze zomer op haar blog schreef - inmiddels een veelgelezen social media-hit - noemde ze de berichtjes een ‘invitatie tot overspel’. Bij uitgeverij Prometheus wil vooralsnog niemand op de bloguitspraken van Maan Leo reageren.
Ik ben Maan kwam deze zomer uit bij een andere uitgeverij: Wereldbibliotheek. In al haar loyaliteit schreef Maan Leo terug:
Zonder de hulp (en het oneindige geduld) van mijn uitgever Koen van Gulik was de roman er waarschijnlijk niet eens gekomen. Ik zou het daarom niet echt kies vinden om bij een andere uitgeverij langs te gaan.
Daarop zou de redacteur weer geantwoord hebben, ‘ter verduidelijking’, dat hij/zij in de eerste plaats erg onder de indruk was geweest van het boek. De redacteur vond daarnaast dat het boek geen groot publiek bereikte, ondanks de gunstige recensies. Met als conclusie dat ‘je schrijfstijl en schrijverschap veel beter in ons fonds past dan in dat van Wereldbibliotheek’. Daarop besloot Maan Leo de vuile was buiten te hangen, want die toenadering stuitte haar tegen de borst:
Ik vond het eerste berichtje al tamelijk ongepast, maar ik stelde me voor dat het misschien een slippertje van een jonge, geestdriftige redacteur kon zijn geweest. Het tweede bericht daarentegen getuigt van zo’n schaamteloosheid dat mijn klomp er zowaar van breekt.
Is het misschien aandachtstrekkerij van een jonge debutant? Hoe het ook zij, de controverse past goed bij de wens die ze in de roman Ik ben Maan uitspreekt om mee te spelen in de 'publieke arena van de literatuur': 'Omdat ik nu eenmaal altijd op zoek ben naar exclusiviteit. Naar aanstellerij. Naar duizelingwekkende ervaringen. Naar uitvergrotingen. Naar drama.' Ze is niet vies van wat literair spel met fictie en werkelijkheid. NRC-recensent Sebastiaan Kort besprak het boek onlangs en gaf het vier ballen.