Ascona 1920-1945, brandpunt van blote baardmannen

‘Stel men zou een veertiendaagse, geheel verzorgde vakantie in het verleden kunnen boeken: doe mij maar Ascona 1930.’ Erno van der Eerden schreef over de wonderbaarlijke dorpsmetamorfose van het Zwitserse Ascona een fascinerend boek: Ascona. Bezield Paradijs.  

‘Een moeilijk bereikbare, vergeten uithoek van Europa: lange tijd is het dorp Ascona het geweest. Het ligt aan de Italiaanse kant van de Alpen, nog net in Zwitserland, aan het idyllische Lago Maggiore. In 1900 kocht de 25-jarige industriëlenzoon Henry Oedenkoven uit Antwerpen er een heuvel, waar hij een coöperatieve vegetarische kolonie vestigde die hij ‘Monte Verita’ noemde. Een gemeenschap van geestverwanten, die door Tolstoj geïnspireerd de druk van geld, huwelijk, eigendom, nationalisme, en industrie wilden inwisselen voor ‘natuurlijk leven’. Eenvoud, liefst zo naakt mogelijk, ook fysiek. Het zachte klimaat leende zich er voor, en toen de autochtonen door hadden dat al die schaars geklede vrouwen en woest behaarde mannen (scheren en haarknippen was afgeschaft) geen vlieg kwaad deden, leefden beide gemeenschappen vreedzaam naast elkaar. Monte Verita was het begin van een verbijsterende wending in de geschiedenis van het eeuwenlang bijna roerloze Ascona, dat uit zou groeien tot brandpunt van de Europese cultuur van 1920-1945.

[..] Enno van der Eerden heeft een enorme prestatie geleverd met zijn Ascona. In de vloed aan grootheden die de revue passeren houdt hij het hoofd boven water, en zijn typeringen van complexe persoonlijkheden zijn vaak raak, met name de portretten van de toentertijd uiterst populaire biografieënauteur Emil Ludwig of de compleet ontspoorde psychiater/junk Otto Gross. [..] Van der Eerdens eigen Ascona. Bezield Paradijs is een klein monumentje.’

De volledige bespreking van recensent Atte Jongstra kunt u hier lezen.

 

Geplaatst in:
Recensie

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief