De twee alternatieve artsen die samen met Jomanda terechtstonden zijn volgens de rechtbank wel schuldig aan het opzettelijk benadelen van Millecams gezondheid door haar reguliere medische zorg te onthouden. Bovendien lieten zij haar in de waan dat zij aan een bacteriële infectie leed. Daardoor zaaide de kanker uit, nam de levensverwachting af en namen de pijnklachten toe.

De rechtbank vindt dat het tot de zorgplicht van artsen hoort dat zij een patiënte die een levensbedreigende ziekte verdringt hadden moeten confronteren met het feit dat ze aan kanker leed in een vergevorderd stadium en dat zij daarom haar bezwaren tegen reguliere behandeling ernstig had moeten heroverwegen.

De artsen krijgen echter geen straf opgelegd omdat de zaak al acht jaar oud is en het medisch tuchtcollege hen al heeft veroordeeld omdat zij zich meer hadden moeten inspannen om Millecam ervan te overtuigen zich regulier te laten behandelen. R.B. werd toen voor het leven geschorst als arts. De rechtbank woog ook mee dat de twee artsen ,,bij voortduring en niet altijd even afgewogen” aandacht hebben gekregen in de media.”

De rechters achten niet bewezen dat Jomanda in ,,overwegende mate” heeft bijgedragen aan de overtuiging van Millecam dat zij geen kanker had maar een bacteriële infectie. De rechtbank vindt wel dat de ‘gebedsgenezeres’ zich heeft begeven op het medische terrein waarop zij onkundig is. Jomanda raadde Millecam bijvoorbeeld aan om niet geopereerd te worden.

Het Openbaar Ministerie had tegen Jomanda twaalf maanden voorwaardelijk en een beroepsverbod van twee jaar geeist. Tegen de alternatieve artsen J.K. en R.B eiste het OM respectievelijk acht maanden en vier maanden voorwaardelijk. Ook zij mochten twee jaar hun beroep niet uitoefenen.

De Vereniging tegen de Kwakzalverij is blij met de uitspraak, reageert Frits van Dam. ,,Er is met dit vonnis een paaltje geslagen”, aldus de secretaris. Voor het eerst ligt er nu een rechterlijke uitspraak over de vraag hoever alternatieve genezers in hun behandeling kunnen gaan. Ze hebben hun zorgplicht als arts verzaakt omdat ze Millecam niet hebben doorverwezen naar de reguliere gezondheidszorg.” De vereniging tegen de Kwakzalverij verwacht dat zowel het Openbaar Ministerie als de Inspectie voor de Volksgezondheid voortaan strenger kunnen optreden met dit vonnis het achterhoofd dit vonnis.

Dat de beide alternatieve artsen van de rechter geen straf hebben gekregen vindt Van Dam ,,begrijpelijk”, omdat ze al door de tuchtrechter en de negatieve publiciteit gestraft zijn. Zo is Broekhuijse door de tuchtrechter voor het leven geschorst als arts. Verder benadrukt hij dat een geval als dat van Millecam zeer zeldzaam is. Uit onderzoek blijkt dat slechts een op de 1000 patiënten met een levensbedreigende ziekte zich aan iedere vorm van reguliere behandeling onttrekt.