Deel 1: Aan kunstjes met getallen is nu even geen behoefte meer

Ooit had Matthew Frank de keuze. Of hij gaat bij Defensie werken, wat zou neerkomen op een degelijk leven in een buitenwijk waar dan ook in Amerika, of het werd de financiële sector. Wall Street. „En dan kon ik in de stad gaan wonen. Spannend.”

Echt lang hoefde hij niet na te denken. Toen kreeg hij ook nog een baan aangeboden bij Goldman Sachs. „Dat is gewoon een geweldig bedrijf, meer hoef ik daar niet over te zeggen.”

Goldman Sachs, de enige grote bank op Wall Street die de laatste twee jaar relatief zonder kleerscheuren doorkwam en nu van links en rechts kritiek krijgt over de voortzetting van de bonuscultuur en de vermeende banden met het Witte Huis, nam Matthew aan vanwege, hoe zal hij het eens bescheiden zeggen, „my math skills”. Hij kan kunstjes met getallen.

Lees het complete artikel

Deel 2: Ik besloot de rest van het jaar vrij te nemen

Anita Wongs leven was altijd overzichtelijk. „Promotie maken, geld verdienen. Alles moest maar up, up, up.”

Totdat het opeens allemaal naar beneden ging.

Anita Wong (begin veertig, haar exacte leeftijd wil ze niet zeggen) is Canadese en begon haar loopbaan bij de Bank of Canada. Daarna vertrok ze naar Hongkong, waar ze voor zakenbank Merrill Lynch werkte en leiding gaf aan een afdeling die ervoor zorgde dat er „genoeg geld op onze rekening stond zodat onze handelaren konden werken”. Dat lijkt misschien ongecompliceerd, zegt Anita nu, „maar doe dat maar eens met twaalf valuta tegelijkertijd”.

De huidige recessie was niet haar eerste: in 1997 zat ze in Hongkong, middenin de zogeheten Azië-crisis. In 2007, toen ze inmiddels op Wall Street werkte, kreeg ze plotseling het gevoel in een tweede Azië-crisis terecht te zijn gekomen. „Ik had al snel door dat het niet fraai zou worden.”

Lees het complete artikel

Binnenkort verschijnt het derde deel van het drieluik in NRC Handelsblad.