Dossier Suriname

Nieuws

Decembermoorden

Achtergrond

Verhouding met Nederland

Links

Presidenten van Suriname na 1975

• J. Ferrier (1975 - 1980)
• H. Chin A Sen (1980 - 1982)
• F. Ramdat Misier (1982 - 1988)
• R. Shankar (1988 - 1990)
• J. Kraag (1990 - 1991)
• R. Venetiaan (1991 - 1996)
• J. Wijdenbosch (1996 - 2000)
• R. Venetiaan (2000 - heden)

De eerste Surinaamse president na de onafhankelijkheid van 1975 was J. Ferrier, tot dan toe gouverneur. Ferrier was lid van de Nationale Partij Suriname (NPS) en in de jaren vijfig premier namens een afgescheiden beweging van mulatten, de zogenoemde Actiegroep.

In februari 1980 kwam een conflict tussen de regering en beroepsmilitairen over de oprichting van een vakbond tot een uitbarsting, die uitliep tot een militaire staatsgreep op 25 februari. Enkele maanden na de staatsgreep van de militairen trad Ferrier af en emigreerde naar Nederland. Hij werd - zonder verkiezingen - vervangen door H. Chin a Sen.

Ook Chin a Sen kreeg al snel problemen met het militair gezag, dat alle macht in het land naar zich toe had getrokken. Hij werd in 1982, opnieuw zonder verkiezingen, aan de kant gezet en opgevolgd door F. Ramdat Misier, de vice-president van het Gerechtshof.

Misier hield het, zonder enig daadwerkelijk gezag, vol tot 1988. Chin A Sen werd na de decembermoorden in 1982 in Nederland voorman van het verzet tegen Bouterse. Na de eerste democratische verkiezingen in het land sinds 1980, gewonnen door het Front van de oude politieke partijen (NPS, VHP, KTPI), werd de hindostaanse landbouwkundige R. Shankar (VHP) tot president gekozen.

Hij bleek een krachteloze president, die zich bovendien de woede van legerleider Bouterse op de hals haalde na een bezoek aan Nederland. Shankar en zijn regering werden door de militairen naar huis gestuurd bij de "kerstcoup" van 1990.

De militairen schoven de 77-jarige J. Kraag (een niet meer actief lid van de NPS, oud-minister en ex-voorzitter van het parlement) naar voren als zijn opvolger. Ook hij was meer een ceremoniële figuur dan regeringsleider.

R. Venetiaan Foto: Vincent Mentzel

Na de verkiezingen van 1991 werd de wiskundige R. Venetiaan (NPS) tot president gekozen namens het Nieuw Front. Hij werd een "executieve" president, die optrad als regeringsleider. Sloot in 1992 een Raamverdrag met Nederland, brak de greep van het leger op de politiek, en maakte een moeizaam begin aan economische hervormingen. Verzandde door eigenzinnig optreden in bestuurlijke problemen, en werd in 1996 opgevolgd door Jules Wijdenbosch (NDP).

Jules Wijdenbosch Foto: Vincent Mentzel

Wijdenbosch kwam aan de macht nadat Bouterse de coalitiepartners van Venetiaan had weten los te weken met beloftes van invloed en ministerszetels. Alom gezien als een stroman van Bouterse, ontpopte Wijdenbosch zich al snel als een solist, die vrijwel eigenhandig het land regeert. Hij ligt onder vuur wegens "machtsdronken" gedrag. Zijn verhouding met Bouterse is gespannen, nadat het hem niet lukte het internationaal opsporingsbevel dat Nederland tegen zijn beschermheer heeft uitgevaardigd, te laten intrekken. Bouterse werd door hem benoemd tot Adviseur van Staat. Een vermeende "couppoging" tegen zijn bewind in 1997 had vermoedelijk achtergronden in de drugswereld rondom Bouterse.

R. Venetiaan
Op 27 mei 2000 werd Ronald Ventiaan opnieuw gekozen tot president van Suriname. Hij was eerder president van 1991 tot 1996.
Lees ook: De man met schone vingers moet vuile handen maken